səni övladlıqdan rədd edəcəm"dedi Anar bəy. Murad göz süzərək "mən onsuzda sənin övladın deyiləm"dedi. Anar bəy "oğlumsan"dedi.
"Oğlunam hə? Onda mənə de görüm hansı ata övladına zorla narkotik verər? Hansı ata oğlunu öldürtmək istəyər?"dedi Murad qışqıraraq.
Nə? Murada narkotik verən atası idi? Bu nə demək idi? Olmaz. Bir ata oğluna bunu edə bilməz.
Anar bəy heç nə demədi. Murad atasına yaxınlaşaraq "mənim qadınımnanda mənnən də uzaq dur. İndi rədd ol evimnən"dedi. Anar bəy mənə baxdı və " bu iş burda bitmədi"dedi. Ahh nə yaxşı bir düşmən daha qazandım.
ANAR (Muradın atası)
Oğlumu bu fahişə qızdan qurtaracağam. Evdən çıxannan sora iş yerimə getdim və adamlarıma o o qız haqqında hər şey öyrənmələrini əmr verdim. O qızı ən zəif nöqtəsindən vuracaqdım. Və oğlumu o qız istəsə də istəməsə də buraxacaq.
ZEYNƏB
Artıq çox ağlayırdım. Muradda çox əsəbi idi. Amma mənim ağlamağımı görəndə yanıma gəldi. "Zeynəb atamın dediklərinə fikir vermə"dedi.
Ona baxdım. "Murad bizim bir arada olmağımızı niyə istəmirlər? Niyə hər dəfə bir düşmən qazanırıq? Niyə atan belə bizə qarşıdı? "Dedim ağlayaraq.
Murad məni qucaqlayaraq "sən mənim olduğun müddətcə heç bir düşmən bizə bir şey edə bilməz. Səni mənnən heç bir qüvvə ayıra bilməz. Əmin ol"dedi. Başımı təsdiq edərcəsinə salladım. Amma hələ də ağlayırdım. Nədənsə qorxurdum. Ürəyim rahat deyildi.
Bu olanların üstünnən 1 ay keçmişdi. Bu vaxt ərzində mən həm Nərmingildə həm xalamgildə qaldım. Muradda çox üstümə gəlmirdi.
Amma bu aralar ərzində eşitdiyim ən yaxşı xəbər bacımın bura gəlməsiydi. Anamla atam gəlməsə də bacım gəlirdi. Həm onsuzda anamı görməyə hazır deyildim.
Bacımı hava limanınnan almaq üçün geyinmişdim. Nə qədər istəməsəm də Murad özü məni aparacağını dedi. Onsuzda hər yerə o məni aparırdı.
Bacım üçün o qədər darıxmışdım ki.geyinib evdə çıxdım. Murad maşınnan düşdü. Gözünnən günəş eynəyini çıxardıb məni başdan ayağa süzdü. "Mənim evimdə deyilsən deyə istədiyini geyinə biləcəyini düşündün? Ahh Zeynəb bunların