a buraxıb gedə biləcəm uzaqlara? Onu keçmişimdə həbs edə biləcəm? Yox. Bacarmalıyam. Olmaz belə. Bizim ilişgimiz üzünnən günahsız insanlar zərər görür. Bitməlidi.
Bağışla məni Murad. Sənnən həqiqətləri gizlətdiyim üçün. Sənə yalan danışdığım üçün. Bağışla.
Muraddan sadəcə bir yolla ayrıla bilərəm. Sadəcə bir yolla o mənnən şüphələnməyə bilər. O da onu özümnən soyutmaqla...
MURAD
Hardadı bu qız? Off Zeynəb evə gələndən sora yaxşı bir cəzayı haqq edir.
Cəmil: "nolub? Hələ də itkin sevgilivi axtarırsan?"dedi gülərək. Ona tərs tərs baxıb "Birazdan belə danışdığıva görə səni öldürəcəm. O zamanda sən sevdiklərin tərəfinnən itkin düşmüş sayılacaqsan"dedim. "Sakit ol dostum. Zarafat edirdim"dedi. "Eləmə Cəmil eləmə. Mümkünsə sən zarafat eləmə. Onsuzda əsəbiyəm. Zeynəb telefonlarıma cavab vermir."dedim.
Bu.vaxt adamlarımnan biri içər girdi. "Murad bəy Zeynəb xanım haqqında bildiyim bir şey var"dedi. Cəmillə bir birimizə baxdıq. "Nə bilirsən?"dedim.
"Zeynəb xanım evdən ayrılarkən bir maşına mindi"dedi. "Nə maşın?"dedim əsəblə. "Bilmirəm. Maşını tanıya bilmədim"dedi.
Başımla get işarəsi elədim. Cəmil mənə baxıb "demişdim"dedi. Hirslə ona baxdım.
ZEYNƏB
Evə çatdım. Rola girmək vaxtıydı. Bacımın həyatı mənim əlimdəydi. Evə girdim. Murad əlində içki pəncərədən çölə baxırdı. Cəmildə mənə baxıb başını iki yana salladı. Heç nə anlamırdım. Nə olmuşdu?
Murad Cəmilə "Bizi tək burax Cəmil"dedi.Cəmil "dostum sakit ol"dedi. Murad daha yüksək səslə "bizi tək burax"dedi. Cəmil yanımnan keçib getdi.
"Hardaydın Zeynəb? "Dedi. Hardaydım?
"Mən..şeyy.."nə deyəcəyimi bilmirdim. "Yalan danışmağa tənəzzül belə eləmə. Öz yaxşılığın üçün"dedi. Həqiqəti bilirdi?
"mən hava"sözümü kəsdi. Əlindəki içkini yerə çırparaq yanıma gəlib qolumnan tutdu. Elə bərk sıxırdı ki elə bil qolum bu dəyqə qopacaq. "Sənə yalan demə dedim"dedi qışqıraraq. Gözlərimin içinə baxırdı. Əsəbdən alnındakı damarlar bəlli olurdu. Dişlərini bir birinə sıxırdı. "Yalan demirəm"dedim. "Yalan demirsən deməli hə? Onda