ə minmişdi bilmirdi. Yenə yalan deməliydi.
Özünü topladı. Çünkü deyəcəyi şeylər heç də asant deyildi.
"Nə gizlədirəm bilirsən Murad? Səni artıq sevmədiyimi gizlədirəm. Daha doğrusu heç srvmədiyimi gizlədirəm. Səninlə sadəcə puluna görə bərabərəm. Amma artıq getmək istəyirəm. Bax bu həqiqətləri səndən gizlədirdim"dedi. Hamısı yalan idi. Muradı necə sevdiyini bur Allah bilirdi. Amma gəl gör ki taleh qismət onları birləşməyə qoymurdu.
Murad Zeynəbin dediklərinə inana bilmirdi. Yalan olduğunu bilirdi. Amma yalan belə olsa Zeynəbin bunları dilə gətirməsi onu şok etmişdi. Amma Murad Zeynəbdən həqiqətləri öz diliylə deməyənə qədər əl çəkməyəcəkdi. Və bunları dediyinə görə də Zeynəbi peşmən edəcəkdi.
Otaqdan çıxmadan əvvəl son sözləri bu oldu. "Zeynəb bunları dediyinə görə peşman olcaqsan. Məni istədiyini dilə gətirsən belə durmayacam. Və ağlında tut bunları dediyinə görə peşmən olsan belə sənə çox pis ödədəcəm dediklərini. Oyun başlasın". Murad bilirdi nə edəcək amma Zeynəb bi xəbər idi olacaqlardan. Onu qarşıda nələr gözlüyürdü bilmirdi.
"Onu məcbur edən var Murad. Zeynəb belə etməz"dedi Cəmil. Muradı fikrindən daşındırmaq istəyirdi. Çünki bilirdi ən yaxşı dostunun əsəbləşdiyi zaman gözü heç nəyi görmürdü. Rahatlatmağa çalışırdı. Amma nə deyirdisə də Murad fikrindən dönmürdü.
"İstər məcbur olsun istər olmasın o mənə yalandan da olsa səni istəmirəm dedi. Bunu cəzasız buraxa bilmərəm. Sən özün hamıdan yaxşı bilirsən ən çox nifrət etdiyim şeyin yalan olduğunu. Əgər o həqiqətən məni istəməsəydi bir an belə onu yanımda tutmazdım. Amma yalan danışır."dedi Murad. Dostuyla iş otağında oturub söhnət edirdilər. Əlində siqaret olan Murad bütün bunları unutmaq üçün viski doldurdu qədəhinə. İnanmaq istəmirdi bu olanlara. And içmişdi Murad. Sevdiyi qadına bu yalanları deməyə məcbur edən adamı öldürəcəkdi.
Hər şeydən uzaq qalmaq istəyən, bir an belə olsun bbu haqda düşünmək istəməyən Zeynəb yatağında uzanmış gözlərini yummuşdu. Murada yalan demişdi. Onu istəmədiyini dilə