gətirmişdi. Belə bir yalan dediyi üçün Muradın onu cəzalandıracağını bilirdi Zeynəb. Amma düşünmək istəmirdi. Uzaqlaşmaq bu fikirlərdən ən yaxşı şey idi. Bu sözləri desə belə Muradı itirməkdən çox qorxurdu. Ürəyində təkrarlıyırdı 'mən bunu edə bilmərəm. Muradın gözlərinin içinə baxaraq yalan deyə bilmərəm'.
Ağır adımlarla endi yatağından Zeynəb. Heç nəyə həvəsi yox idi. Aynanın önünə gəldi. Bir an özünü tanımadı. Bu olanlar onu nə qədər yormuşdu. Saçları dağılmış, gözlərinin altı ağlamqdan şişmiş, özü də arıqlamışdı. Amma buna rəğmən Murad hələ də onu sevirdi.
Bunları düşünərkən aşağıdan səslər gəlməyə başlamışdı. Gülüş səsləri. Əvvəlcə heç nə başa düşmədi Zeynəb. Bütün bu yaşananlardan sonra kim belə sevinc dolu gülüş yaya bilərdi ki ətrafa? Yavaş addımlarla çıxdı otağından. Aşağıya enməyə başladı. Yaxınlaşdıqca daha çox artırdı səslər. Salonun önünə gəldi. Amma gördüklərinə inana bilmədi. İnanmaq istəmədi. Murad salonda oturmuşdu. Ətrafında da tanımadığı qızlar vardı. Deyib gülürdülər. Şok olmuşdu Zeynəb. Murad onu belə cəzalandıracaqdı? Əgər belə cəzalandıracaqsa Zeynəb bunlara dözə bilməzdi. Yox olardı. Muradı başqa qadınlarla görməyə dayana bilməzdi. Göz yaşları sel olub axırda gözlərindən. Sildi gözlərini hirslə Zeynəb. Qulaq asmağa başladı onlara.
"Murad bu qədər varlı biri olduğun halda heç bir maqazin xəbərlərinə çıxmırsan. Sənin yerində olmaq istəyən nə qədər oğlan var bir bilsən."dedi qızlardan biri. Murad sadəcə gülümsəməklə qarşılıq vermişdi ona.
Muradın telefonu zəng çalmağa başladı. Murad telefonu açıb ingiliscə birşeylər dedi. Sonra telefonu söndürdü. Qızlardan biri "bu qədər səlis ingiliscə necə danışa bilirsən?"Dedi. Muradasa cavabında "universiteti Amerikada oxumuşam"dedi.
Zeynəb artıq qulaq asmaq istəmirdi bu danışığa. Allah bilir necə acı verirdi Muradı başqalarının yanında görmək. Amma nə edə bilərdiki? Muradı sevmədiyini demişdi. Nə haqla qısqana bilərdi onu? Ağlayraq otağına çıxdı Zeynəb. Qapını bağladı. Dözə bilmirdi bunlara. Muradı