ı dəli kimi sevirdi. Qısqanırdı. Amma heç nə edə bilmirdi. Murad onu cəzalandırmaq üçün yaxşı üsula əl atmışdı.
Murad Zeynəbin getdiyini görəndən sonra qızları yanından göndərdi. Qızlar onunla qalmaq istəsələr də Murad istəmirdi. İstəmirdi Murad Zeynəbdən başqa qadını yanında. Sadəcə Zeynəbə cəza vermək üçün məcbur idi. Verirdi də cəzanı. Zeynəbin ağladığını gördü. O an Zeynəbi ağlatdığı üçün özünə lənət etdi Murad.
Qızlar yanından gedərkən içlərindən biri "o qız sənə layiq deyil. Səninlə vaxt öldürən qızlardandı. Ətrafında bu qədər qız varkən bırax onu"dedi. Murad əsəbləşdi qızın dediklərinə. Heç bir insanın Zeynəb haqqında belə danışmağa haqqı yox idi.
"Sən kimsən ki Zeynəb haqqınd belə danışırsan. Sən kimin qadını haqqında bu cür danışa bilirsən? Zeynəbə dil uzatma. Dilini kəsərəm!"Dedi. Onları artıq görmək istəmirdi. Cəmilə tapşırıb evdən çıxdı.
Zeynəb otağında ağlayarkən telefonu çalmışdı. Həvəssizcə telefonu əlinə götürdü. Heç kimlə danışmaq istəmirdi. Tanımadığı nömrədən zəng gəlirdi. Əvvəlcə götürmək istəməsə də telefonu ısrarla çaldığı üçün məcbur götürdü.
"Alo"
"Bir daha telefona gec cavab vermə". Bu Anarın səsiydi. Cavab vermək istəmirdi Zeynəb. Ağlayırdı. Onun üzündən Muradla arası pozulmuşdu.
"Mənə zaman verin demişdim sizə. Muraddan ayrılacağam"dedi Zeynəb. Ağlayaraq.
"Sən belə sulu gözlülüyünlə çətin ayrılasan Muraddan. Sənə kömək etmək istəyirəm"dedi Anar bəy. Zeynəb nəfəsini bayıra verdi. İstəmirdi köməyini.
"İstəmirəm"dedi Zeynəb eturaz edərək.
"Sənin istəyib istəmədiyini soruşmuram. Etməlisən. Bura bax. Sənə restoran ünvanı verəcəm. Orda mənim adamımla danışacaqsan. Amma əsla Muradın xəbəri olmasın."dedi. Artıq istəmirdi Muraddan bir şey gizlətmək.
Amma etiraz edə bilmədi. Telefonu söndürdü Anar bəy. Daha çox ağladı. Zeynəb telefonuna gələn mesajla ayaqlandı. Durdu ayağa. Geyindi. İstəməsə də getməliydi. Çünkü bilirdi Anar bəyin ondan əl çəkməyəcəyini. Muradın evdə olmadığını görüb gizlicə evdən çıxdı. Xəbəri yox idi ki Murad onun