telefonuna gələn zəngləri öz telefonuna birləşdirmişdi.
Muradın artıq xəbəri var idi Anarın Zeynəbə zəng etdiyindən. Və ondan gizli atasıyla görüşdüyü üçün Zeynəbə çox əsəbləşmişdi.
Zeynəb restorana gəldi və Anar bəyin adamıyla görüşdü. Ancaq çox keçmədən Murad gəldi. Anar bəyin adamı Murada "sən kimsən?"dediyi halda Murad "yanlış adamın qadınına yaxınlaşdın"dedi və adama yumruğunu keçirtdi.
Restoranı hər kəs tərk edirdi. Hamı qorxmuşdu. Murad sanki özünü itirmişdi. Ardı ardına yumruqları keçirdirdi oğlana. Zeynəb də qorxmuşdu. Ağlayırdı. Bur tərəfdən də Muradı sakitləşdirməyə çalışırdı. Amma hamısı boşa idi. Murad ona qulaq asmırdı. Restoran sahibi də Muradı tanıyır deyə heç nə demirdi.
Zeynəb yerə oturmuş Muradın dayanmasını gözləyirdi. Birdən Muradı qollarından kimsə tutdu. Zeynəb başını qaldırıb gördü ki bu Cəmil idi. Yanında da Anar bəy və adamları var idi. Zeynəb başa düşə bilmirdi ki Anar bəy bura hansı üzlə gəlmişdi? Onun üzündən oğlu bir adamı az qalsın öldürürdü. Cəmil Muradı tutmağa çalışsa da Murad ondan qurtulmağa çalışırdı.
"Bırax məni Cəmil. Bıraax"deyə qışqırırdı Murad. Cəmilsə "qardaşım yetərincə döydün dərsini aldı məncə bəsdi daha"dedi.
Anar bəy oğluna yaxınlaşıb "oğlum Cəmil düz deyir. "Dedi. Murad üzünü atasına çevirib "sən heç danışma Anar Əliyev. Səninlə ayrıca danışacam. Sevgilimə sən zəng vurmusan. Niyə?"dedi. Anar bəy bir an özünü itirsə də sonradan Murada cavab verdi. "Oğlum. Sakitləş. Bu adamı mən Zeynəblə görüşməyə göndərmişəm. İstəyirdim ki sizə bir köməyim olsun. Zeynəblə bu oğlanın görüşmə səbəbi o idi ki Zeynəb bacısı haqqında bildiklərini bu oğlana desin".
Zeynəb qaşlarını yuxarı qaldırıb təəccüblü halda Anar bəyə baxdı. Özünü yenə təmizə çıxartmışdı. Murad atasının sinəsinə işarət barmağını vura vura danışdı. "Mənə bax Anar Əliyev. Sənin köməyinə ehtiyacımız yoxdu. Zeynəbdən uzaq dur. Yoxsa sənə bunu baha başa gətirərəm". Cəmilə üzünü çevirib "Zeynəbi maşına gətir"dedi və restorandan çıxdı. Cəmil Zeynəbi yerdən qaldırıb