n ayrılırlar. Kənanı xəstəxananın polisləri xəstəxanadan çıxardır. Cəmil gülərək Murada yaxınlaşıb "səndən qorxmaq lazımdı dostum"deyir. Murad heç nə demədən əməliyyat otağının qapısında gözləyir.
Aradan keçən 3 saatdan sonra əməliyyat otağından həkim çıxır. Murad birinci olmaqla hər kəs həkimə yaxınlaşır. Murad 'həkim mənə yaxşı xəbərlər ver" deyir. həkim başını aşağı salır danışmır. murad dözə bilmir. "həkim danış"deyə qışqırır. ancaq həkim heç nə demir. Sadəcə Muradın gözlərinin içinə baxır və susur.
"Murad özünə gəl. Eləmə belə. Bəsdir. Ələ al özünü"deyirdi Cəmil. Muradsa özünü itirmişdi. Kişi tuvaletindəki bütün güzgüləri sındırmışdı. "Necə özümü ələ alım Cəmil? Görmədin həkim nə dedi?". Murad bir yandan qışqırır bir yandan qızmış buğa kimi ətraf dağıdırdı. İnanmaq istəmirdi. "Eşitdim Murad. Bu sadəcə bir ehtimaldı."dedi Cəmil. "Nə ehtimalı Cəmil? Zeynəb yaddaşını itirəcək. Məni xatırlamayacaq. Həm də uzun bir müddət"dedi Murad. "Başa düşürsən mən onunla evlənəcəkdim. Onu qadınım arvadım edəcəkdim. Amma indi o heç nəyi xatırlamayacaq."deyərək sözlərinə davam etmişdi Murad.
Nərmin bir an belə olsun ayrılmırdı rəfiqəsinin yanından. Zeynəbi elə solğun, gözləri yumulu şəkildə ordaca yataraq görmək çox incidirdi Nərmini. Bir şey rtmək istəyirdi. Amma əlindən heç nə gəlmirdi ağlamaqdan başqa. Nərmin Zeynəbin saçını sığallayaraq əlini tutmuşdu. Bu anda otağın qapısı açıldı. İçəri Zeynəbin xalasıyla bacısı girdi. Nərmin gözlərinə inana bilmədi. Zeynəbin bacısı Leyla burdaydı. Amma necə? Ola bilməz.
Zeynəbin xalası tez Zeynəbin yanına gələrək əllərindən tutdu. "Mənim nazlı qızım. Kim sənə bunları yaşadır? Yaraşmır sənə burda uzanmaq qalx"dedi. Nərmin hələ də gözlərini Leyladan ala bilmirdi. "Nərmin qızım, necə baş verdi bu qəza?"dedi xala. Nərminsə sadəcə Leylaya baxırdı. Zeynəbin xalası birdə soruşdu. "Nərmin. Qızım. Nə olub? Niyə elə baxırsan Leylaya?"dedi. Nərmin özünə gəlib "xala Leyla hardaydı?"dedi. "Harda olacaq qızım. Əlbəttəki Amerikada ailəsinin yanında.