ı dayandırdı.
-Kənanla görüşdüyünü mənə deyəcək qədər vacib bir şey olmalıdı.
Mən baxmadan danışırdı.
-Sən qatilsən?
Murad yenə də qum torbasını yumruqlaqmağa başladı. Cavab vermirdi.
-Mnə cavab ver Murad. Sən qatilsən? Leylanı sənin atan qaçırtmışdı? Döymüşdü? Mən buna görə qəza keçirtdim?
Artıq ağlamağımı dayandıra bilmirdim.
-Həə Zeynəb mən qatiləm. Mn adam öldürmüşəm. Hə Kənanın dedikləri hamısı doğrudu. Amma mn də sənə bir şey deyim. Kənan bizim evlənəcəyimizi bilirdi deyə bunu sənə indi dedi. O sənə aşiqdi. O səni zorla öpməyə çalışan biridi.
Bu gün nə qədər yeni şey öyrənmişdim. Kənanın mənə aşiq olduğunu bilirdim. Amma məni zorla öpməyə çalışdığını bilmirdim.
-Amma bu sənin qatil olduğunu dəyişmir.
Murad heç nə demədən işinə davam elədi.
-Mən bunu bilmədən səninlə evlənəcəkdim.
Mənə baxmadan cavab verdi.
-Yenə evlənəcəksən. Heç nə dəyişmədi.
Ağlayaraq otağıma çıxdım. Bir qatillə evlənirdim. Kaş keçmişi xatırlasaydım. O vaxtı bilirmişəm onun qatil olduğunu, bacımı atasının qaçırdığını. Amma yenə də sevmişdim. Kaş xatırlasaydım o iki ayı.
___________________
TOY GÜNÜ.
Bu gəlinliyin içində ürəyim sıxılırdı. Hazır idim. Amma nəyə?
Nərmin otağa girib yanıma gəldi. Gözləri dolmuşdu məni görəndə.
-Zeynəb mələklərə bənzəyirsən. Çox gözəlsən
-Sən də məndən dala qalmırsan.
İkimizdə güldük.
-ərə gedirsən.
-Bilirəm.
-Səni çox istəyirəm.
Bir birimizi qucaqladıq.
-Artıq aşağı düşməliyik.
Vaxt gəlib çatmışdı. Murada ərə gedəcəkdim. Otaqdan çxıb aşağı enməyə başladım. Yenə də hamı mənə baxırdı. Yavaş yavaş ona yaxınlaşırdım. Murad da mənə tərəf gəlirdi. Ağlımda keçmişi xatırlamaq çabası olsa da üzmdə gülümsəmə vaedı.
Nə olur olsun mən onu sevirdim.
Sonra o an......
Qulaqları kar edəcək səs və Muradın qanı. İkinci səs... ikinci atəş... və üçünc atəş. Murad qanlar içində gözmün önündə.
Gözlərimizin içinə baxırdıq. Biz evləncəkdik. Gözümün önündə yavaş yavaş yıxıldı yerə Murad. Hamı qışqırırdı amma mən donmuş halda yerimdəydim.
Niyə heç nə edə