"hara gedirik?" Desəmdə sadəcə "kəs səsivi" dedi və ondan sonra bir kəlmədə danışmadı.
Yol boyunca fikirləşirdim. Mən xatırlamıram Muradı amma deyəsən əvvəllər də əsəbi olub. Üzümü ona tərəf çevirdim.
Əsəbdən rulu əlləriylə sıxırdı. Köynəyinin qollarını yuxarı qatlamışdı və əzəzələləri ortaya çıxmışdı.
Neçəynən maşını sürürdü bilmirdim amma hər halda 300nən gedirdi. Qorxurdum amma ona bəlli etməməyə çalışırdım.
Axır ki gəlmişdik. Amma hara gəlmişdik heç bir fikrim yox idi. Deyəsən uçurum idi burası. Murad maşından düşüb gəlib mənimi qapımı açdı.
Mən də düşdüm. Qolumdan tutub məni uçurumun yanına apardı. Off yoox. Mənim hündürlük qorxum var.
-Mənim hündürlük qorxum var Murad.
Amma o mənə qulaq asmadı. Uçurumun ucuna gəlmişdik. Çox hündür idi və aşağıda dəniz ləpələri qayalara çırpılırdı.
Gözlərimi sıx yummuşdum.
-Hündürlük qorxun olduğunu bilirəm aç gözlərini.
-Sən neynəməyə çalışırsan?
Murad qolumu elə sıxdı ki ağrıdan gözlərimi açdım.
-İndi mənim sözümü kəsmədən qulaq as!
Off başqa yerdə danışa bilmirdi? Bu nə deməkdi?
-Burası mənim özəl yerimdi. Uşaqlığımda kəşf etmişəm buranı. Mənə huzur verir. Havası, dənizi dərdlərimi unutdurur.
Mən də qulaq asmağa çalışırdım ona. Tək istəyim qolumu buraxmamasıydı.
-Fuad sənə nə deyib bilmirəm amma çox güman ki yalan deyib. Əvvəl yəni bundan 5 il əvvəl Fuadla eyni qıza aşiq olmuşduq. Adı Aynur idi. Çox gözəldi. Safdı. Bir oğlanın ağlını başından almaq üçün lazım olan bütün özəlliklər onda vardı. Sonra bu qıza seçim etməsini dedik. Ya Fuadı seçəcəkdi ya da məni. Bilmirəm niyə amma o məni seçdi. Sonra biz onunla sevgili olduq. Təbii ki Fuadda əsəbdən, paxıllıqdan qudurdu. Biz xoşbəxt idik yəni mən elə fikirləşirdim. Sonra o qızın Fuaddan hamilə olduğunu öyrəndim. Başa düşürsən mənimlə sevgili ola ola onunla yatmışdı. İkimizi də əlində oynatmışdı. Sonra o gün...
Murad dərindən nəfəs aldı. Və davam etdi.
-O gün mən onun Fuaddan hamilə olduğunu öyrəndiyimdə onunla danışmağa getdim. Fikrimdə sadəcə onunla