i xatırlamağa ehtiyac yoxdu.
-Həə. Bilirəm. Amma mən Muradı əvvəllər necə sevdiyimi xatırlamaq istəyirəm.
Nərmin bu dediyimə gülümsədi. İkimizdə bir birimizə bir şeylər danışaraq gülürdük.
Saatıın necə keçdiyini bilmədim. Axşam olmuşdu. Nərmin gedəcəyini deyərək ayağa qalxdı. Mən də onu qapıya qədər ötürmək istədim amma icazə vermədi.
-Sən gəlmə. Özüm gedərəm. Otağından çıxma dincəl.
Niyə belə dediyini bilmirdim amma razılaşdım. Onsuzda çox yorğun idim.
Nərmin gedəndən sonra ilıq duş alıb üzərimə qısa cins şortik və qara əynimə oturan ipli kofta geyindim. Saçımı qurudurdum ki işıqlar söndü. Hər yer qaranlıq oldu.
Off tam da zamanı idi. Qaranlığa dözümüm yoxdu. Telefonumun işığı ilə aşağıya düşdüm.
Kaş Murad evdə olardı.
-Muraaad, Muraaad. Evdəsən?
Səs gəlmirdi. Off məni evdə tək qoyub hara gedib axı? Qonaq otağında olmadığını görüb yuxarıya çıxıb iş otağına çıxacaqdım ki mətbəxdən səs gəldi.
Allahım bu nə idi indi? Bir tərəfim sənə nə çıx get otağına qapınıda qıfılla desə sə, bir tərəfim mətbəxə baxmaqçun can atırdı.
Sonunda bütün cəsarətimi toplayaraq mətbəxə addımladım. Gedə gedə bir tərəfdən də dua edirdim ki heç kim olmasın. Mətbəxin qapısına çatanda dərindən nəfəs alıb içəri girdim.
Ayağıma bir şey batdı amma qaranlıqdan nə olduğunu görmədim. Vəə birdən işıqlar yandı. Qabağımda Muradı gördüm deyə şok oldum desəm yalan olar çünki ətrafımda olanlar məni daha çox şok etdi.
Yerdə qızılgüllər vardı. Mükəmməl süfrə qurulmuşdu. Filmlərdə gördüyünüz o romantik süfrələrdən. Murad qabağımda əlində bir qızılgül və qızılgülün budağına taxılmış tək qaşlı üzük.
Sadəcə o gülə baxırdım. Mənə yavaş yavaş yaxınlaşdı. Əlimi əlinə alıb gözlərimin içinə baxdı.
-Həyatın boyunca bu səbrsiz, əsəbi yeri gələndə çılğın oğlana ərə həlməyi qəbul edərsən?
Mən də bu ciddi şəkildə təklif olunan evlənmək təklifini zarafata çevirdim.
-Onsuzda qəbul eləməsəm məni yenə uçurumdan atmaq fikrinə düşərsən. Hələ yaşamaq istəyirəm.
Bu dediyimə güldü.
-Özünündə dediyi kimi başqa