çarən yoxdu.
Bu dəfə mən güldüm dediyinə.
-Bu təklifdən çox məcburi evliliyə döndü.
Daha çox yaxınlaşdı. Alnını alnıma söykədi.
-Səni məcbur etmirəm. Amma artıq arvadım olaraq soyadımı daşımağını istəyirəm. Əgər bir oğlan sənə yaxınlaşarsa inan mənə soyadını eşidəndən sonra fikrindən dönəcək. Bu da mənim işimə gələcək. Nə deyirsən? Bu sevgindən ağlını itirən oğlanın soyadını qəbul edirsən?
Gözlərimi yumdum.
-Həə, sənin sevginə qarşılıq olaraq bütün qəlbimlə hə.
Yemək yeyerkən belə sərt üz xətlərinə malik olan bu adamın mənə evlənmə təklifi etdiyinə hələ də inana bilmirəm.
Yemək yeyərkən onu seyr edirdim. Hər bir hərəkətiylə məni özünə daha çox bağlayırdı. Mənim oma baxdığımı görüb güldü.
-Məni gözlərinlə taciz eləməyi bıraxıb yeməyini yesən yaxşı olar.
Onun sözləriylə özümə gəldim. Gözlərimi qırpıb öz yeməyimə baxdım. Utandırmasa olmur. Bu söhbəti unutmaq üçün başqa söhbət açdım.
-Nərmin də bilirdi burda olanları həə?
-Aha. O da bu oyunun içindəydi.
Göz süzüb yeməyimi yeməyə başladım.
-Balacam, təklifimi qəbul etdiyinə görə toy, nişan gününün vaxtını təyin edə bilərik.
Toy deyən kimi həyəcanlamışdım. Ərə gedirdim. Bu qədər tez?
-Nə vaxt olmasını istəyirsən?
Şərabını içib sualıma cavab verdi.
-Mənə qalsa nişan bu gün toyda sabah olsun. Amma sən çox güman ki razı olmayacaqsan ona görə sən de.
Mən nə vaxt olmasını istədiyimi bilmirdim. Həyəcanlıydım. Əllərimin içi tərləmişdi. Əllərimi üstümə silib su içdim.
-Murad tez olmasına ehtiyac yoxdu. Yəni 2 ay sonra da ola bilər.
Mən 2 ay dedikdən sonra Murad mənə baxdı.
-2 ay? Bəlkə 2 il nişanlı qalaq sonra evlənək? Zeynəb mənim bir şeyi uzatmaqdan zəhləm gedir. Ən çox 1 aydan sonra toydu.
Razılaşmalıydım. Murad sözündən dönməzdi. Heç nə demədən iştahszca yeməyimi yeməyə davam etdim.
____________________
2 HƏFTƏ SONRA. NİŞAN
-Zeyno, məncə bu paltar çox sadədi bunu alma.
Mənim nişanım idi amma Nərmin məndən daha çox həyəcanlı idi. Onun həyəcanına gülərək aynaya baxdım. O qədər də sadə