yoxdu.
-Hee. Bilirem. Amma men Muradı evveller nece sevdiyimi xatırlamaq isteyirem.
Nermin bu dediyime gülümsedi. İkimizde bir birimize bir şeyler danışaraq gülürdük.
Saatıın nece keçdiyini bilmedim. Axşam olmuşdu. Nermin gedeceyini deyerek ayağa qalxdı. Men de onu qapıya qeder ötürmek istedim amma icaze vermedi.
-Sen gelme. Özüm gederem. Otağından çıxma dincel.
Niye bele dediyini bilmirdim amma razılaşdım. Onsuzda çox yorğun idim.
Nermin gedenden sonra ilıq duş alıb üzerime qısa cins şortik ve qara eynime oturan ipli kofta geyindim. Saçımı qurudurdum ki işıqlar söndü. Her yer qaranlıq oldu.
Off tam da zamanı idi. Qaranlığa dözümüm yoxdu. Telefonumun işığı ile aşağıya düşdüm.
Kaş Murad evde olardı.
-Muraaad, Muraaad. Evdesen?
Ses gelmirdi. Off meni evde tek qoyub hara gedib axı? Qonaq otağında olmadığını görüb yuxarıya çıxıb iş otağına çıxacaqdım ki metbexden ses geldi.
Allahım bu ne idi indi? Bir terefim sene ne çıx get otağına qapınıda qıfılla dese se, bir terefim metbexe baxmaqçun can atırdı.
Sonunda bütün cesaretimi toplayaraq metbexe addımladım. Gede gede bir terefden de dua edirdim ki heç kim olmasın. Metbexin qapısına çatanda derinden nefes alıb içeri girdim.
Ayağıma bir şey batdı amma qaranlıqdan ne olduğunu görmedim. Vee birden işıqlar yandı. Qabağımda Muradı gördüm deye şok oldum desem yalan olar çünki etrafımda olanlar meni daha çox şok etdi.
Yerde qızılgüller vardı. Mükemmel süfre qurulmuşdu. Filmlerde gördüyünüz o romantik süfrelerden. Murad qabağımda elinde bir qızılgül ve qızılgülün budağına taxılmış tek qaşlı üzük.
Sadece o güle baxırdım. Mene yavaş yavaş yaxınlaşdı. Elimi eline alıb gözlerimin içine baxdı.
-Heyatın boyunca bu sebrsiz, esebi yeri gelende çılğın oğlana ere helmeyi qebul edersen?
Men de bu ciddi şekilde teklif olunan evlenmek teklifini zarafata çevirdim.
-Onsuzda qebul elemesem meni yene uçurumdan atmaq fikrine düşersen. Hele yaşamaq isteyirem.
Bu dediyime güldü.
-Özününde dediyi kimi başqa çaren yoxdu.
Bu defe

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 12 >>