a yash suzuldu, tez elimle gozumu silib sachlarimi uzume dagitdim.
Nicat: Bagishla Deniz, burnu uzunluq etdim:) Nese son zamanlar seni kederli gorurdum...Caan daha niye aglayirsan?
Nicat meni mohkem qucaqladi. Bashimi sinesine dayadim. Ele ehtiyacim var idiki bu guvene. Kashki hech meni buraxmasaydi.
O ise bashimi sigallayirdi.
-Caaan, bagishla...Menim sehvimdir. Gulumse...
Gulumsedim...
-Bax bele...Indiyse getdik:)
Pillelerle ushaq kimi qacha-qacha ashagi dushurduk ki xalam:
-Nicat hara?
-Denizle shehere chixiriq...
-Nicat dur seninle vacib sozum var...
-Ne sozu ana?
Men: Eybi yox Nicat sonra gederik, yaxshi xala men gedim...
-Gozle Deniz men ozum seni oturerem.
-Ozum gederem siz sozunuzu danishin, narahat olmayin.
Xalamin uzunden opub. Yola dushdum...
Deye bilmemishdim Nicata. Cesaretim chatmamishdi. Belke de sevgi cesaretli insanlari sevir.
Eeeh sene nifret edirem sevgi! Chox vaxt sevgiye layiq olmayan insanlar daha chox sevilir.
Sevgiye layiq olanlar ise qarshiliqsiz sevir...
Bilmirem hara getmek isteyirdim. Amma eve getmek istemediyimden tam emin idim. Qebruste gedecekdim.
Budur atamin ve anamin qebri dururdu. Onlarla sohbet etmek ureyimi boshaltmaq isteyirdim.
-Ata-ana, yeqin sizde menim kimi ne xeyallar qurmushdunuz men dunyaya gelende, he? Amma hardan bileydiniz ki heyat bu qeder amansiz olacaq?Ne arzular qurmushdunuz yeqin menimle bagli...Qizimiz boyuyecek, tehsil olacaq, aile quracaq, balaca-balaca ushaqlari olacaq...Ne olsunki menim de ele arzularim var idi. Sizin yaniniza gelmek isteyirem bezen. Dushunurem bezen en yaxin insanlarimizi itirirerken onlarchin choxlu goz yashi tokuruk, belke de onlar qurtulublar bu dunyadan buradaki chetinliklerden.
Ayaga qalxdim: Bir anliq dushundum yeqin valideynlerim meni bu veziyyetde gorseler chox narahat olardilar. OnA GORE BUNDAN SONRA GUCLU OLMALIYDIM, HEYATIN MENI EZMESINE IMKAN VERMEYECEKDIM.
Yoldan aldigim gulleri qebruste qoyub orani terk etdim...
2 gun sonra...
Xalam zeng eledi: