, ve

yerimde firlanmaga bashladim.

Bu hereketimden sixilib, balkona

chixdim. Bu muydu evlilik?

Yoldashlarini xoshbext etmek

uchun ozunu oda-koze vuran

qadinlar, ve bunu duymayan ya

da duyarliqdan gelen kishiler?

Niye bele idiki? Ne deyishmishdi?

Emimmi evvelki emim deyildi ya

yoldashi? Niye aile deyerleri bu

qeder yoxa chixmishdi? Evlilik

fedekarliq teleb edirdise emim

arvadi da bu fedekarligi

gostermirdimi bu gun? Belke de

gec qalmishdi, he? Bu suallar

beynimi yorurdu, etrafimda olan

insanlarin problemleri artiq mene

oz problemlerimi

unutdurmushdu. Beynimde olan

bu suallari yox etmeyin bir yolu

var idi. Bu da emimin dediyi

"Vekille gorushecem" dediyinin

kim oldugunu oyrenmek. Budur

az sonra emim teze

kostyumlarindan geyinib,

etirlenib chixmaga hazirlashirdi.

Dushundumde bu vekil qadin idi

mi, emim bu qeder. hevesle

hazirlanirdi. Emim chixdi ve

arxasinca da mene. Budur

debdebeleri restoranin

qarshisinda mashini saxladi. Tez-

tez saatina baxirdi. Sonra tezeden

mashina minib, guzguye baxdi,

yene parfum sixib dushdu ve

gozlemeye davam eledi. Budur

sari taksi dayandi, ve ichinde

qara qisa donda men yashlarinda

genc qiz dushdu...Gozlerime

inanmirdim, bu Qemer idi...

Heyatda "Umid" den sonra

itirdiklerim arasina "guven" de

daxil olmushdu.

Guvenmek...Bu sozde olan

quvve...Bezen bir insana

guvenmek uchun illerimizi serf

eder, amma o insanlar birce

saniyede illerle yaratdigi guven

duygusunu sokub atarlar...Amma

olan yene bize olar...Chunki artiq

heyat qelbimizde daha bir agir

yara buraxmish olar "guvensizlik"

yarasi...

Ve bundan sonra qarshimiza

chixan insanlari artiq ayird ede

bilmerik, belke de guvenmek

lazim oldugu insanlara guvene

bilmerik, onlara bu shansi

vermerik...Kim bilir belke de heyat

bu yaralari sagaldar, ve yeniden

guvenmeye qerar vererik???...

Ve o an butun guvenini