ara bele?
Aygun bu vaxt qapini achib: Demek oyrendin Deniz...
Aygune yaxinlashib gozlerinin ichine baxdim: Demeli sende bilirdin...
Bu insanlardan artiq iyrenirdim, bir kelme bele kesmeden buralardan uzaqlashmaq isteyirdim. Artiq geride buraxdigim hech ne, hech kes vecime deyildi.
Mashinima oturub, hemishe ushaqliqda atamin xalasigile kende getdiyimiz yere geldim. Yaziq qadin meni gorub nece sevindi... Boyuk aile idi onlarinki...Insanlar o qeder saf, mehriban ve qonaqperver idiler ki...
Meni mehribanliqla qarshiladilar. Tez sufre serib, yemek qoydular.
Hami bashima yigishib suallar yagdirirdi. Tebii ki Reise xalaya heqiqetleri soyleyib uzmek istemirdim. Uzume saxta gulush qondurub suallara mehribanliqla cavab verdim.
Axsham vaxti idi, artiq her kes yatmishdi. Yatmagim uchun yerimi hazirlamishdilar. Heyete dushub bir az oturdum...Sakitlik ve sakitliyin getirdiyi huzn...Tebietin sesi insanin heyat eshqini artirirdi...Yaxinda chay olmali idiki, sesi eve qeder gelirdi...
Artiq 3 gun idiki burda idim. Bu gun onlarla saqollashib buralardan gedecekdim...Hara??? Butun arzularimi gerchekleshdire bileceyim bir yere...British Arilines...Britaniya hava yollari...
Chamadanimi arxamca suruyerek samalyotun qalxacagi darvazaya yaxinlashdim.
-Excuse me, miss can I see your ticket?(Bagishlayin xanim biletinizi gore bilerem?)
-Sure, here you are ( Elbette, buyurun)
-Great, thank you, now you may go ( Ela, chox saq olun, indi gede bilersiz)
deyib biletimi ozume qaytardi.
Dua edirdimki samalyotda pencereye teref oturum, o zaman buludlari yaxshi gorecekdim. Semada oldugumu daha yaxshi hiss edecekdim. Ele shansimdan pencerenin qiragindaki oturacaqda idi yerdim. Chamadanimi yuxari qoyub, yerime kechdim.
Budur, samalyot qalxdiqca qalxdi ve her sheyi geride qoydu. Yuxaridan goy xerite kimi gorunurdu, insanlar evler chox kichilmishdi...
Beli, men Ingiltereye yola dushurdum, London sheherine. Dushunurdum ki indiye qeder Nicati sevmishdim, amma ona hiss eletdirmeye cesaretim