nun haqqinda fikrimi deyishmemishdi.
-Sizi anlayiram, chetin sheyler yashamisiniz, bes aciginizi menden niye chixirsiniz?
Bashini ashagi saldi...
-Deniz...
-Buyurun...
Telefonum zeng chaldi. Ekrana baxdim "Nicat is calling". Ne qeder unutdum desemde, bir insani qelbinden atmaq asan idimi? Adi gelende elim ayagim bir birine dolashirdi. Telefonu achmali idim.
"Alo?" sesim tireyirdi "Nicat?"
Bashimi qaldirib Kenana baxdim. Ters-ters mene baxirdi. Sozunu kesdiyime gore uzgun idim, amma ne edim " Bagishla Kenan, bu telefonu achmali idim"
Telefonu goturub heyete chixdim.
-Necesen Deniz? Axtarmirsan fikrimiz qaldi senin ustunde"
-Yaxshiyam, sen xalagil necedir?
-Hamimiz yaxshiyiq, bes sen gelmeyeceksen Londona teref?
Susdum...Gozlerimi yumdum...Bu suala verilecek bir cavabim yox idi...
-Ne bilim, Nicat derslerle bashim qarishiqdir bilirsen...
-Yaxshi onda biz sizin huzurunuza gelerik Deniz xanim.
Ureyim esdi...
-Nece istesen Nicat...
-Yaxshi Deniz, menim lunch (qelyanalti fasile vaxti) vaxtim bitdi, ishe donmeliyem. Danishriq yaxshi?
-Yaxshi Nicat, helelik.
Telefonu baglayandan sonra, geriye chevrildim, Kenan qolunu sinesinde charpazlayib bashini qapiya dayamishdi. Yeqin eshitmishdi danishiqlarimi.
-Bagishlayin, Kenan muellim. Siz nese deyirdiniz.
-Hech hele bunlari deyeceydim Deniz. Gerek hech danishmayaydim.
Gel seni universitete qoyum.
-Yene uzr isteyirem, yox men ozum gederem. Siz uzgun gorunursuz. Basha dushurem chetindir...
-Neyse Deniz, bosh ver bunlari, aparamam seni men ozum.
Mashina mindik. Yol boyu kelime kesmedi. Dushdum mashindan, yuksek suretle mashini surub getdi.
Bu neydi indi. Ne ise. Camp.e dondum. Edeceyim ilk ish Elsheni tapib, kitablarimi almaq idi. Zeng etdim.
-Alo, Deniz, senin ustunde fikrim qaldi. Bu Kenan seni hara aparmishdiye?
-narahat olma. Men "Art" binasinin qarshisindayam, kitablarimi da gotur gel.
Yaxshi
5 deqiqe sonra Elshen elinde kitablarim geldi.
-Deniz sabah gelirsende?
-yaxshiiiii.

Sabahisi gun