uzunden nece aci chekdiyini her sheyi bir-bir...
Kenan dinledikce oz hereketlerine teessuf hissi kechirir, Denizi tek buraxdigi uchun az qala ozune nifret edecek dereceye chatmishdi...
-Demek, senin uzunden o yagishli gun aglayirdi, he? Amma men senin kimi Denizi tek buraxmayacam, chunki men onu sevirem...Sen bayaq ne dedin? Deniz sene meni sevdiyini dedi? Kenanin uzune sevinc gulumsemesi qondu. Telefonla danisha-danisha qaldigi otaqin perdesini achdi, otaqina gunesh ishiqi oz shefeqlerini sachdi...
Nicat saqollasharken dirseyi stol ustdeki boshqaba deymish, ve boshqab chilik-chilik olmushdu. Deniz sese oyanib?
-Ne muharibedir orda ele?
-Hech Deniz sen yatmaginda ol.
-Telefonum, telefonum hani? Zeng eden olmayib?
-Yox, Deniz. Hech kes zeng etmeyib.
Nicat Kenanin adini telefondan silmishdi...

Deniz uzune dushen guneshin ishiqindan tenbellikle gozlerini achdi...
-Oyan Deniz, bir guneshe bax. Gor etrafda heyat ne gozeldir?
-Tebii sen tapmisan Shebnemini gozel olarda...
-Deniz qalx bu gun gedirik, bilet almisham.
-Delisen NIcat? Ne bilet?
-Surprizdir, seni Parise apariram...
-Yaxshi gorey,ne Parisi.
-Demirdin arzularimin sheheri Paris?
-Hee, amma menim daha arzum filan qalmayib...
-Deniz etiraz qebul elemirem, dur hazirlash. Sonra mende Londona qayidiram.
-Yaxshiiii

Kenan chox heyecanli idi... Iller sonra tapdigi ve qismetine yazilan bu sevgisini hech vaxt, hech vaxt itirmeyecekdi....Bu gun Kenan uchun chox onemli gun idi...

Nicat Kenanla danishib, biz artiq Parise chatmaq uzereyik, dediyin yere getirirem Denizi...

-Nicat yol yorgunuyam bu Eifel qullesi sevgisi de neydi gece-gece, sabah gezerikde.
-Eee, sende ne mizmizchisan imish, camaat ozunu oldurur ki Eifeli gore bilim.

Nicat Deniz deyine-deyine onu Eifelin duz bashina qaldira bilmishdi.
-AAaa, Deniz sen gozle, men mashinin qapisini baglamagi unutmusham. Senedler yukler hamisi ordadir.
-Meni gece-gece burda tek saxlayacaqsan?
-Qayidiramda. Narahat olma.
-Yaxshiii
Deniz