sheheri gezirdi ac-susuz...
Dayanmadan ve yorulmadan...

Aysu ise artiq xestexanadan chixmish Anarin ayirdigi evde qalirdi. Amma Anardan ise ses soraq yox idi.
Anar bu qeder anlari sanki dushunceler ichinde qerq olmushdu. Anasi ve atasi da onda bash veren deyishikliyi anlamirdi. En pisi de onun ishi bu qeder diqqet teleb eden ish olarken, o hech cure fikrini toplaya bilmirdi.
Sevgi ve qurur. Bir-birine tam zidd olan 2varliq. Chunki qurur olan yerde sevgi olmaq istemez, sevgi olan yerde ise qurur... 2 dushmen kimi sanki...
Anar bezen sevgiine siginib Aysunun yanina getmek istesede qururu onun beynini doldurar "getme" deyerdi...
Amma kashki insan choxu zaman qururuna deyil sevgisine sigina bilse...
Anarda bunu her sheyden artiq istemirdi mi? Amma gorunur bir az vaxt alacaqdi Aysunun kechmishini qebul etmeye Anara...
Dushunrudu axi olanlar ichinde Aysunun gunahi yox idi.
Birde qarshisindaki chetinlik Aysunu ailesine qebul etdirmek var idi.
Fikirler ichinde qerq olarken sanki bir quvve sevgi adlanan bu quvve Anari yerinden terpetdi..
Anar ayaga qalxdi.
Anasi: Oglum hara>?
Anar:ishim var ana gelecem bir azdan
Anar gulsatanin yanina gedib gozel qizil gul qoncheleri baglatdirdi, dadli shokoladlar alib Aysunun yanina getdi.
Aysu Anari gorub chox sevindi bunu o qeder belli etmesede.
Anar Aysunu gorduyu an butun menfi dushuncelerini unutmush neche gundur onunla elaqe saxlamadigi uchun ozunu gunahkar hiss etmishdi.
Anar: Bagishla Aysu...
Aysu: Niye Anar?
Anar: Bagishla ki buchetin anlari seni tek qoydum.
Aysu: Yox Anar sen sanki en chetin animda mene komek kimi geldin, senin etdiklerininqarshiligni nece odeyecem.
Anar: yox ne etdimmki men, al bunlar senin uchundur.
Bu an qururun sesi onun qulagina pichildamishdi " Anar o senden evvel evli olub, sen bele bir sheyi qebul ede bileceksen? Ailen qebul edecek? Hem senin xeyallarindaki qizin ilk sene aid olmasi gerekmirdi"
Anar o teessufki qururunun sesine qulaq asib Aysuya elini uzatdi: Aysu men bu