Ən köhnə çağlarda qadınlar Dodaq boyası olaraq rəngli gilə ya da vişnə kimi meyvələri istifadə edirdi.
İlk çağ qadınlarının Dodaq boyasını daha yaxşı görünmək üçünmü yoxsa kişiləri qorxudub qaçırmaq üçünmü istifadə etdiyini bilmirik.
Qədim Misir 'də təbii pigmentler və heyvan yağları qarışdıraraq günümüz pomadalarının təməli yaradılmışdı. Qırmızı güllə və dəmir oksid rəng vermələri üçün istifadə edilirdi. Ancaq bunlar pas iy verirdi. Bu pomadaları daha yaxşı iy verər hala gətirmək üçün pomadalara müxtəlif maddələr əlavə olunmuşdu.

Köhnə dövrlərdə soylu Yapon qadınların sıx makiyajla izdiham arasına çıxmasına icazə verilmirdi. Soylu qadınlar makiyajlarında ağ və qara istifadə edirdilər
Okeanada qadınların Dodaq boyasının təməl maddəsini bəzi kiçik yumşaqcalar meydana gətirirdi. Bu yumşaqcalar Dodaq boyasını parlaq qırmızı edirdi.
Orta əsrlərdə Papa qadağan etdiyi üçün qadınlar makiyaj etmirdilər. Bir neçə yüz il makiyajdan uzaqlaşılmış olsa da sonradan sıx bir şəkildə istifadə edilməyə başlandı.
On yeddinci əsrdə İngiltərədə parlament kişiləri qoruyan bir qanun çıxarmaq məcburiyyətində qalmışdı. Evlilik əvvəli makiyajla gözəlləşən qadınların evlilik sonrası makiyajsız halını görüb bunu bəyənməyən kişilərin boşanmaları asanlaşdırılmışdı. Makiyajsız çirkinlik gerçək bir boşanma səbəbi idi.
On səkkizinci əsrə gəlindiyində Dodaq boyası yalnız qadınlar deyil kişilər arasında da son dərəcə məşhur idi. Fransız mühakimə sistemində vəzifəli kişilər carmin və yağı qarışdıraraq pomada edirlər və bunu dodaqlarına tətbiq edirdilər.
Dodaq boyası bildiyimiz formaya ilk dəfə 1915-ci ildə gəldi. Bir neçə il sonra gündəlik vərdiş halına gəldi