qulaqlarımın da qızardığını hiss edirdim... Anara acıqlı idim.. Men böyüklerin yanında bele danışa bilmezdim.. Utanırdım bunu Anar bilse de damarıma basırdı. Amma eybi yox men çıxaram bunu acığını...-deye düşünerken Anarın mene ünvanlandırdığı sualı,bu utancın üstüne bir de yağ-bal olmuşdu.
A-Permin sen ne deyirsen toyumuz 10gün sonra olsun mu.?
P-men...şey....-sözü ağzımda gevelesem de bu deqiqe Anarın qolundan möhkem bir çimdik almaq istediyimi ferq etdim.. Rüfane ve Pervane Xala danışa bilmediyimi görüb;
-Anar sen bir dayan hele. Biz danışaq sonra. Belke heç Asim sene vermeyecek qızını-dediyin de Anarın qefleten tormuz vermesine hamımız yerimizde silkelenmişdik..
N-Ay oğlum sen toy-toy deyib bizi Öldürmek isteyirsen deyesen. Ehtiyatlı sür maşını.
A-ata anam ne deyir.? Nece yeni Asim emi vermeyecek Permini.???
P-ay oğlum qorxma ele şey olmaz-demesine hamımız gülmüşdük... Anar ise derin bir nefes alıb yola davam etdi... Artıq çatmışdıq. Birinci Anargilin evi olduğundan Pervane xalagil düşmüşdü. Indi maşında men Sara ve Anar var idik.,. Anar danışsa da men danışmırdım. Axırda Sara:
-Anar mence boşuna danışma. Permin sene esebidir.
-yaxşı ne deyirem. Men bilirem edeceyimi deyib güzgüden mene baxdı. Gözlerimi süzerek vecime de almadım...
Eve çatanda Sara düşüb getmişdi... Meni ise Anar düşmeye qoymamışdı...
-Menim Deyerlim menden küsüb.?
-Şirinlik etme Anar
-kim men.? Men ve şirinlik.??
-ne ise sözün yoxdur sa gedim men...
-sözüm yoxdur amma...
-amma ne.?
-Heçne demeyib yene de baxışları ile meni ovsunlayıb bir nefes qeder yaxın dayanmışdı...
-tezlikle bir ömür menimle olacaqsan... Seni sevirem-deyib öpmüşdü... Anar geri çekiler çekilmez maşından düşüb eve qaçmışdım...

2gün sonra anam zeng ederek,atamla meslehetleşib Nişan ve Herinin bir olacağına qerar verdiklerini dediler. Bugün günortadan sonra Anar gelib meni hem üzük hemde Nişan üçün platya alacağımızı dedi.. Hazırlaşıb Anarı gözlemeye başladım.. Anar saat 2dr geleceyini dese de