hazırlaşmayacaqdım..
Biraz daha söhbet edib yatmışdıq...

Seher erkenden oyanıb yeniden işlerin başına keçmişdik. Hamı mene hazırlaş-desede -birazdan gedecem-deyirdim... Ancaq biraz sonra Rüfanenin zengine çox pis olmuşdum... Ne edeceyimi bilmirdim...bu defe tam eminlikle heçne etmeyecem demişdim... Hazırlaşmaq adı ile otağıma keçsem de elim qalxmırdı ne ise edem... Demek Anar gelmeyecekdi.. O gelmirse demek istemir... Demek bu qeder asan imiş her şeyin bitmesi... O istemirse menim sadece ailesi isteyir deye bu nişanın baş tutmasını indide men istemirdim... Niye bele davrandığını da anlamırdım.. Yatağa uzanıb üreyimdeki bütün acıyla beraber hönkürerek ağlayırdım... Sakitleşe bilmirdim.. Son yaşadıqlarım meni daha da incidirdi.. Ağlayanda sakitleşe bilmirdim.. Halsız olurdum... Daha heçne gözümde yox idi... Anar Madam ki,menden ayrılmaq isteyir,mende onun istediyi kimi edecekdim... Men bir sevdiyimi daha itirirdim... Bu gün haqqında neler düşünürdüm,neler oldu...
Yarım saat sonra Sara gelende celd üzümü gizledim. Niyeyatdığımı soruşanda ise heycandan mede'm ağrıdı.birazdan qalxıram-deyib onu bir teher yola salmışdım...
Ancaq men bu nişanın olmayacağını aileme nece deyeceyimi düşünürdüm...
Saata baxdığımda 11-e az qalmışdı... Birazdan gelecekdiler.. Amma Anarsız... Artıq qerarımı vermişdim.. Ağlamaqdan üz-gözüm şişmiş,sesim tutulmuşdu sanki...biraz dan qapı döyülmeden açılmışdı.. Bunun Sara olduğunu düşünüb:
-Sara anamı çağır gelsin ona söz deyecem.. Men.. Men bu nişanı istemirem.. Her şey başlamadan bitse yaxşıdır... Göz göre göre Anara zerer yetire bilmerem... Xahiş edirem anamı çağır...
Ses gelmediyini görüb danışsam da ne ise bir terslik olduğu bilinirdi... Geri dönende ise qarşımda kostyumdA ancaq esebi olduğu gözlerinden bilinen Anarı görende yerimdece qalmışdım... Axı o gelmeyecekdi.? Meni istemirdi.?!
Anar ise elinde ki,eşyaları yatağın üstüne qoyub,tam qarşıma keçib eseble:
A-bu ne danışıqdır sen danışırsan.? Nece yeni istemirsen