n yellese de men sanki heqiqetende donmuş,hissiyatımı itirmişdim... Rüfane de men baxdığım yere baxanda:
-Bu alçağın burada ne işi var?! -deye eseblşemişdi...
Men ise kekeleyerek:
-onu Anar görmemelidi...görmemelidir.. Yoxsa...
-yaxşı qorxma. Men gedirem Kerime deyem onu göndersin buradan. Gözle gelecem birazdana-deyib Rüfane bir başa Kerim'in yanına gedib danışmağa başladı. Kerim ise başı ile razılıq verib,onu aparmaq istese de ayağını bele terpetmirdi yerden... Men ise gözümü qırpadan gah Anara gah da o alçağa baxırdım... Mahnı bitdiyinden Anar gelib yanımda eyleşmişdi... Ona bir şey bildirmemeye çalışsam da o özü,Kerimin bir kenarda birini çekişdirdiyini görüb:
-Gedim görüm orada ne baş verir. Gelirem indi canım-deyib getmek isteSe de men qoymayıb söhbete tutsam da axırda getmişdi... Bir neçe addım getmiş Anar dayandı... Diqqetle baxıb,addımlarını tezleşdirdi.. O Qehremanı görmüşdü... Daha neler olacaqdı bilmirdim... Dünya başımda fırlanırdı sanki...Qehremanın pis ne ise edeceyinden emin idim.. Tek qorxum ise....Anara bir şey olacağı idi...<- Her şey Gülüşündür->

Anar Qehremana yaxınlaşıb,möhkemce qolundan tutaraq içeriden çıxartmışdı... Men heyacanla onlara baxarken Sara ve Rüfane mene dayaq olurdular.
S-Periş qorxma,Zaur da ordadır. Ne de olmasa qohumudur.. Dilinden anlar...
R-Sara düz deyir Permin. Sakit ol. Hem Kerim'de qoymaz Anar dalaşa:.

Biraz sonra,Anar uzaqdan göründü.. Etrafdakıllara gülümsesede esebi olduğunu bilirdim... Anarın geldiyini görüb qızlar getmişdiler. Men ise o yaxınlaşdıqca gözlerim dolurdu.. Anar gelib eyleşdikden sonra,masadakı sudan içdi.. Ve men hele de onun ne edeceyine baxır,olanları anlamaq isteyirdim... Elimi Anarın elinin üstüne qoyanda Anar üzüme baxdı.. Gözlerimin dolduğunu görüb:
-Bu gün yox... Bu günde ağlamağına icaze vere bilmerem... Her şey yaxşıdır...
-Sen... Yeni..
-şşş.. En gözel günümüzü bir axmağa göre mehz edecek deyildim... Onu gönderdim.. Ancaq seni bele üzgün görmek istemirem.. Gülümse