b otaqdan çıxdım..
Arxamca Anarın sesini eşitsem de guya eşitmemiş kimi etdim..
-Men de aşağıdayam....

Belece duş almaq adı ile heleki qısa bir qaçısı bacarmışdı... Yarım saat sonra men heqiqetende duş alsam da,can desmalını ️axtarsam da tapa bilmemişdim... Axı heç bayaq getirmemişdimde... Eybi yox getirdiyimi geyinerem-deyib elime alıb baxdığım da Saranı gözel sözlerle yad etmeyi unutmamışdım... Bu axı nece gece geyimi idi.? Buna da gece geyimi deyirlerse bes menim geyindiyimin mişkalılar ne idi..?

Nece deyerler suyu süzüle-süzüle mecbur getirdiyimi geyinib,otağa getdim..
P-Gözünü yum Anar
A-Niye.?
-yum. Yoxsa gelmiyecem bax... Off Sara..! Elime keçme sen!
-ne Sara.?
-Anar bax xahiş edirem.
-yaxşı gel-deyib gözlerini yumsa da danışmağa davam edirdi.
-axı sen mende niye utanırsan ki.? Onsuzda sen sadece menimsen..
Anarın danışmasından istifade edib celd yorğanın boğazıma qeder çekmişdim ... Anar bunu hiss edib,gözlerini açdı..
-Sen niye bele islaqsan.?
-şey.. Men can desmalını tapmadım.

Anar şkafdan desmal çıxarıb yanımda oturaraq saçlarımı qurulamağa başladı...
A-Seni ilk saçların sulu görende güclü yağış yağmışdı... Saçların o vaxt da indi ki kimi idi.. Ondada saçlarını öpmek keçmişdi içimden... Indi olduğu kimi-deyib saçlarımı öpmüşdü... Bu Başlayan öpüşün ardından anar meni öpüşlere qerq edirdi. Bir neçe deqiqe sonra bayaq saranı söydüyüm geyimden bele azad olmuşdum... Anar ise sanki meni keşf edirdi... Qulağıma sevgisini pıçıldayırdı durmadan... Biraz sonra biz,bir-birine qovuşan iki aşiq olmuşduq...

Başımı Anarın sinesi üste qoyub susmuşdum.. Anar ise saçlarımla oynayırdı... Eslinde ikimizde xoşbext idik.. Ve ne olur olsun bizi heç kim ayıra bilmeyecekdi bundan sonra...
Anar bu sakitliye daha çox dözmeyerek:
-Niye sakit dayanırsan.? Yoxsa men... Seni incitdim.?
-yox yox.. Eslinde bilmirem niye bele sakitem.. Yeqin insan xoşbext olanda susmağı da bacarır...
-Elemi deyirsen.?-deyib Anar bic-bic güldü.
-ele deyirem-deyib