idi artiq sevdiyim... Bir vaxt meni

heyata baqlayan biri, indi heyatdan

qoparmishdi sanki..

Olduyunden yox, olduyumuzden bir il

kechib artiq... Chunki, onunla yashadib,

onunla oldum men...

Her sabah mezarina bir qizilgul qoyaraq

baqishlamaqini istiyirem meni...

Son gununde incitdiyimchun, onun fikirli

olmasina sebeb olduqumchun...

Ama artiq yoxdu artiq, kusub gedib

menden...

1 gun kusmeye dayana bilmeyen qelbim bir

il Onsuzluqa dozur helede...

Yashayiram... Ama her gun sol terefinde bir

aqri, bir sizilti hiss eliyirem nedense...

Zamaninda itirdiyim Ureyin qaliqlaridi

belkede...

Bir sheyi anladim bu kechen zamanlarda...

Zamaninda Deyer Vere bilmediyim

Deyerlimi... Zaman kechdikden Sonra

Yoxluqunu Bele Deyerli bilirem