Günay: -Hələ bir unuuut canıvı alaram! Heç kimlə də dost olma qısqanıram
Nazlı: -Hihi ay qız acı dilimə görə kimdi e mənlə dost olan? Bir sən dəli)))))))
Günay: (dodaqlarını büzərək) –aaa küsdüm(( qedirbilməz
Nazlı: -Küsmə, küsmə…Qalıb nazınla oynayardım ama təəssüf ki az vaxtım qalıb evə çatan kimi deyinməsələr yaxşıdı...Özüvəyaxşı bax oldu? Məktəbdə kimsə nəsə desə çəkinmə ağız burunlarını əzişdir..Tut saçlarından sürü icazə verirəm qorxma)))
Günay: -Hıh diməy asantdı ee………
Nazlı: -Yaxşı baci sən də get Samirə xala nigaran qalmasın hava qaralır artıq…(öpərək) Muahh birdənəm gedim ta hələlik…Səni çooox istirəm canım…
Günay:
-Mən də səni çox istirəm(((Sağ ol(((…
Günay oradan qaçıb uzaqlaşsa da hıçqırıq səslərini Nazlı belə eşitmişdi.
Nazlı: (dönüb geriyə baxaraq) -Axx canım mənim((((
10 dəqiqə sonra Nazlı evdən içəri girdiyi anda şoka düşmüşdü. Hər tərəfdə paltarlar, mürəbbələr, turşular və nələr nələr…
Mehdi:
-Ay mamaaa bəsdi dəə bunların hamısını hara qoyacam? yer var bəyəm?
Nərgiz: (Mehdinin anası) –Ay oğlum nolacaq apar da orda belə şeylər yoxdu axı(((
Mehdi: -Of ay mamaa..1-2 banka ver bəsimdi…
Nazlı hələ də şok vəziyyətdə nənəsinə ve atasına qulaq asırdı..Birdən dillənərək:
Nazlı: -Uyda burda bomba partdıyıb?
Nərgiz: -Azzar bomba partdıyıb...Hardasan sən!! Gəl paltarlarıvı yığ da..Onu da mən yığacam səninçün? Yekə qızsan tələs 1 az vaxt yoxdu…
Nazlı: -Yaxşı da nənə onsuz 1-2 əşyam qalıb...mənim elə də çox paltarım yoxdu canım nənəmmm (nənəsini öpərək)
2 saat sonra…
Bütün ailə aeroporta çatmışdılar artıq.
Nazlı ilk dəfə təyyarəyə minəcəyi üçün çox həyəcanlı idi…Mehdi sənəd ve çamadan işlərini həll etdikdən sonra Nazlıyla birgə bütün ailə ilə sağollaşıb təyyarəyə doğru yol alırlar. Təyyarənin uçuşuna daha 20 dəqiqə qalmışdı. Nazlı isə atasıyla söhbət edərək:
Nazlı: -Papa, qorxuram ee bu düşüb eləməz? Pilot görəsən professionaldı?Ürəyim bulanmaz? Ingiltərə necədi? Yəni mənimçün çətin olmaz? sən işdə mən də bəzən evdə? Necə