ve diger mahnılarının adlarını Ümid demişdi ona....ama Nazlı üçün en evezedilmez mahnısı bu idi....[ Yokluğun yeter bu çektiyim günah...Gittiyimden beri, geceler simsiyah...Gözlerim nehir ağlar şehir şehir...Sensiz bu yerlerde hatıralar zehir...Soldu gözlerim ve bitti sözlerim...Gittiyimden beri yaralı yüreyim...Kapandı kapılar açıldı yaralar...Gittiyimden beri acıtır anılar, acıtır anılar]
Ümid: [Yokluğun yakın, varlığın uzak...Gittiyinden beri geceler kör tuzak...Göz göre göre gönderdim ellere ...Vazgeçmedin sen hep...döndün bu kalpsize... Soldu gözlerim ve bitti sözlerim...Gittiyinden beri yolunu gözlerim ...Kapandı kapılar açıldı yaralar...Gittiyinden beri acıtır anılar, acıtır anılar]
Beli Nazli ve Ümid eyni mahnını, eyni anda dinleyirdiler...Tesadüf deyilen bir söze inanmaram...Onun bir qismet olduğunu, geci tezi gözlemediyim anda, gözlemediyim yerde baş vereceyine inanaram sadece...
Ümid bütün geceni oyaq qalmış, düşünmüşdü... Nazlının yoxluğunu daha çox hiss etmişdi...Darıxmışdı Nazlıyla her gün telefonda danışmaq, mesajlaşmaq üçün...Ve bu gece bir şeyi anlamışdı......ESLİNDE ONUN DA NAZLINI SEVDİYİNİ......................

Ardı