Bir az özüm haqqında:

Heç bezdinmi həyatdan?

Hər kəsdən, hər şeydən uzaqlara qaçmaq

istədiyin anlar oldumu?

Yoruldunmu heç?

Üzərindəki məsuliyyətdən, dərslərdən,

işdən, yalan gülüşlərdən, bir-birinin ardınca

gələn problemlərdən?

Heç tənha hiss etdinmi özünü? Dostlarının

əhatəsində olarkən belə... Onların

danışıqları, söhbətləri maraqsız və mənasız

gəldimi sənə?

Bir səhifəni saatlarca oxumağa çalışdığın

oldumu bəs? Gözün kitabda ikən

düşüncələrin səni uzaqlara apardımı?

Sonra bu düşüncələrdən də qaçıb, heç kim

və heç nə barədə düşünməmək istədinmi?

Həzin bir musiqini dinlərkən hönkürtü ilə

ağladınmı heç?

Bir mahnının və ya şeir parçasının

sözlərində özünü tapdığın oldumu? |

Gecələr balıncını göz yaşlarınla islatdınmı?

Yalan gülüşün nə qədər çətin olduğunu

bildinmi heç?

Içindəki acını gizlədərək ətrafdakıların,

hətta dostlarının belə “necəsən?” sualına

“yaxşı, hər şey əladır” deyib yalandan

güldünmü?

Güclü olmaqdan, güclü görünməkdən

yoruldunmu heç?

Içindəki acını hər kəslə paylaşıb,

gözyaşlarını gizlətmədən axıtmaq, əslində

nələr yaşadığını, nə qədər qırıqqəlbli biri

olduğunu söyləmək istədiyin anlar oldumu

bəs?

“Olmaz, bu da keçib gedər” deyib daha bir

yalanla aldatdınmı özünü? Bir gün bu

yalanına da inanmadığında həyatdan

bezdinmi?

Içində keçib getmək bilməyən o acı ilə bitib

tükəndinmi heç?

Yeganə çıxış yolu ölümdür dediyin necə,

oldumu? “Yox, bu böyük bir günahdır”

deyib, “ həyat gözəldir” deyə yaşamağa

davam etdinmi

Amma... Bir gün həyatın heç bir gözəlliyini

duymadığını, hər şeyə həvəsinin öldüyünü,

sənin üçün hər şeyin maraqsız və mənasız

olduğunun fərqinə vardınmı?

Üzərində yorğunluq hiss etdinmi? Günah

olduğunu belə unudub yenidən intiharı

düşündünmü? Buna cəhd etdinmi?

Siz bunları yaşadınızmı?Mende bezen olur

..cox vaxt desem yaxsi olar:/