b Aydının gözlərinə baxıb soruşdu:
-Nə olar?
-Bax bu olar-deyib bir yumruqla Eldarı yerə sərib üstünə çıxaraq durmadan yumruqlamağa başladı Aydın.
Yasəmən Aydının sözləriylə dayandırmağa çalışsada faydası yox idi. Sonunda ofisantlar gəlib güclə Aydını qaldırdılar, artıq güclə nəfəs alan Eldarı sürüyərək restorandan
çığartdılar. Artıq ofisantların qollarında qurtulmuş Aydın qəzəblə Yasəmənə baxıb soruşdu:
-Xoşuna gəldi?!
Yasəmən "əslində xoşuma gəldi"-deyə düşünsədə:
-Yox! Vacib idi onu döymən? Dəli olmusan?- deyib əsəbi şəkildə gözlərini süzdürdü.
-Hə, dəli olmuşam! Əcəb edib döymüşəm, yoxsa gəlib o axmağa sənin əlini tutduğu üçün təşəkkür etməliydim? Həm sən məndən icazəsiz bura niyə gəlmisən?
-Pah, hələ bir icazə almalıydım? Sən məndən icazə almışdın?
-Hə, icazə almalıydın! Mən ərin deyiləm? Sən necə bir oğlanla burda ola bilirsən?!
Yasəmən bu sözdən biraz tutulsada, özünü tez toplayıb dedi:
-Mən bura Nilufərlə gəlmişdim, həm mənə hirslənəcəyinə özünə bax. Sən də bura əsgərlik yoldaşınla gəlməmisən- deyib əliylə biraz uzaqda dayanıb təəccüblü baxışlarla onlara baxan Leylanı göstərdi.
Aydın bir anlıq nə deyəcəyini bilmədi. Səhv etdiyini özüdə anlayırdı. Amma Eldarın Yasəmənin əlini tutmağına elə qəzəblənmişdiki, özünün haqsız olması vecinə belə deyildi.
-O düşündüyü kimi deyil, biz sadəcə dost kimi gəlmişdik. Amma
o oğlan əlini heçdə dost kimi tutmamışdı!
-A eləmi? Demək səhərdə sizi "dostcasına" öpürdü...
-O məsələ bağlandı! Bundan sonra Yasəmən sənin 100metr yaxınlığında belə bir oğlan görmək istəmirəm! Məndən icazəsiz birdə evdən çıxsan, məndən incimə!
-Pah, niyə?
-Çünki sən mənə aidsən!
-Oldu, üstümə "mənim malımdı" etiketidə yapışdır, tam olsun.
Aydın hiyləgərcəsinə gülümsəyib:
-Mənim daha yaxşı variantım var-deyib əyilib Yasəməni öpdü.
Yasəmən bunu heç gözləmədiyindən donub qalmışdı. Nə etiraz bilirdi, nə də qarşılıq verə bilirdi. Aydın dodaqlarını Yasəmənin dodaqlarından çəkib təəccüblə ona baxan arvadına gülümsəyərək baxdı. Hələ də