çox yaxın olduğundan Yasəməni birdə öpmək istədi. Artıq özünə gələn Yasəmən Aydının yenə onu öpmək istədiyini görüb əliylə dodaqlarını tutub gözləriylə ətrafı işarə etdi...

Artıq evə gəlmişdilər. İkisidə nə qədər əsəbi görünmək istəsədə
bir-birlərinə baxdıqları an gülmək tuturdu onları. Gəldiklərindən bəri 15 dəqiqə idiki qapının ağzında dinmədən dayanmışdılar. Ən sonunda dözə bilməyib ikisidə birdən gülməyə başladılar. Ən az 10 dəqiqə güldükdən sonra zorla sakitləşən Aydın Yasəmənə baxıb:
-Qısqanc-dedi.
-Kim? Mən?
-Hə sən. Hardan öyrəndiyini bilmirəm, amma bizi güdməyə gəlmişdin. Qısqanc...
-Yox bir. Mən hardan biləydim siz ordasız? Məni Nilu aparmışdı, toyda burda yox idi deyə.
-Onda gözəlim sən Nilufəri aparmalı idin. Yalan deməyidə bacarmırsan.
Yasəmən həqiqətən səhv buraxdığını anlayıb ürəyində öz bacaraqsızlığına hirsləndi.
-Heç də yalan demirəm. Həm səm özündən danış, yazıq oğlan az qala öləcəkdi.
-Elə ölməliydi. O alcaq kimdiki mənim olana toxunmağa cəsarət edir?!
-Pah, sənin olanmış.
Aydın əyilib Yasəmənə az qala dodaqlarına toxunacaq qədər yaxınlaşdı:
-Mənim deyilsənki?-deyib gözlərinə baxdı.
Yasəmənin heç nə deyə bilmədiyini görüb gülümsəyərək pıçıldadı:
-Sonsuzadək mənimsən gözəlim..
ßölüm 10 Sev"M"irem

Səhər tezdən Yasəmən telefonuna gələn zəngə oyandı. Yarıyuxulu halda gözlərini acıb yatağın yanındaki tumbanın üstündə olan telefonu götürüb ekrana baxmadan açıb danışmağa başladı:
-Sabahın xeyir Nunu...
-Salam Jasmin, oyatmadım?
-Yox, mən də səbirsizliklə zəngini gözləyirdim.
-Niyə canım?
-Manyak, dəli sən niyə Eldarı çağırmışdın? Ağlına gəlmədiki nələr olar?
-Yaxşı, yaxşı həyasızlıq eləmə. Güya xoşuna gəlmədi?
-Yox...əslində biraz.
-Pah, biraza bax ee. Gördüm, az qala ağzın qulağına çatırdı.
-Bəsdi da Nilu...
-Ay qız bəs o nə idi? Utanmırdız ictimayi yerdə öpüşməyə? O ərin nə görməmiş imiş. Adama deyərlər halal arvadındıda, apar evə istəyirsən maç-maç elə, lap quc-qucda elə. Tərbiyəsizdər...
-Of, Nunu mən neynim