Yasəmənin əlindəki boşqabı alıb masaya qoydu:
-Bunu sən bişirmisən?
-Hə, amma Nunuda kömək edib.
Aydın keksdən bir dilim kəsib əlinə alıb dişlədi. Yasəmənə yaxınlaşıb əyilərək:
-Çox sağ ol, çox dadlıdı. Buna görə sənə necə təşəkkür edim-deyib qəribə baxışlarla Yasəmənə baxdı:
-Bəlkə çoxlu, çoxlu öpüm?
Yasəmən bu baxışlarlardan biraz qorxub
Aydının əlindən keksi alıb, ona tərəf tutub dedi:
-Yooox, sən çoxlu-çoxlu ye, mənə bəsdi.
Aydın gülümsəyərək Yasəmənə baxıb:
-Hmm, onda indilik bunu yeyim, səni gələn dəfə yeyərəm-deyib bic-bic göz vurdu.
Belə zarafatlar və Aydının işarələriylə səhər yeməyini bitirdilər. Artıq Aydının işə getmə vaxtı gəlmişdi. İkisidə qapının ağzında idilər. Yasəmən adət etdiyi kimi gülümsəyərək dedi:
-Xeyirli işlər.
Aydın:
-Sağ ol gözəlim-deyib əyilib Yasəmənin yanağından öpdü. Qapını açıb çölə bir addım atmışdıki, ağlına gələn fikirdən dayanıb gülümsədi. Birdən geri dönüb əyilib Yasəməni dodaqlarından ehtirasla öpdü. Ayrıldığında Yasəmənin təəccübdən donduğunu görüb gülümsəyərək, heç nə demədən getdi.
İkisidə xoşbəxt idilər. Bu evlilik oyunu artıq onların xoşuna gəlirdi və ikisidə bu oyunun artıq yavaş-yavaş gerçək olduğunu bilirdilər. Amma bu xoşbəxtliklərini məhv edə biləcək bir insanı unutmuşdular-Leylanı!

DÜNƏN:
Leyla Aydının Yasəməni öpməsinə paxıllıq qarışıq qəzəblə baxırdı. Bu planında əsla baş tutmayacağını
anlayırdı və tezliklə yeni bir plan qurmalı idi. Amma nə? Birdən ağlına gəlmiş fikirlə gülümsəyib əsəbi və iti addımlarla restoranın çıxışına doğru getdi. Çölə çıxdığı anda küçəyə diqqətlə baxıb aldığı zərbələrdən güclə yeriyən Eldarı gördü:
-Eldar dayan!-deyə qışqırıb ona tərəf qaçdı.
Eldar səsə arxaya döndükdə qaça-qaça gəlib ona çatan Leylanı gördü:
-Nə istəyirsən Leyla?-deyib hiss etdiyi ağrıdan üz-gözünü qırışdırdı.
-Sənə bir təklifim var.
-Of! Səni sevmədiyimi bilirsən!
-Nə?! Yox axmaq-deyib əliylə Eldarın göyərmiş gözünə, hələ də qan axan partlamış dodağına toxunub dəvam etdi:
-Bunların intiqamın