dedi:
-Yaxşı, razıyam. Planın nədi?
Leyla qalib gəlmiş kimi gülümsəyib dedi:
-Planım belədi...

Aydın ofisində oturub gülümsəyərək sabahı planlayırdı. Anidən telefonuna gələn zəngdən diksinib telefonu götürüb ekrana baxmadan açıb danışmağa başladı:
-Eşidirəm Nilufər.
-Of Aydın, surpriz etmək vacibdi?
-Nilufər bu gün 10-cu dəfədi zəng vurub bunu deyirsən və mən də 10-cu dəfədi deyirəmki: hə vacibdi.
-Aydın sən 8 illik rəfiqəndən nəsə gizlətməyin necə çətin olduğunu bilirsən?
-Bilmirəm və təəssüfki ömrümün sonuna kimi bilməyəcəm, çünki oğlanların rəfiqəsi olmur. Nilufər Yasəmənə zəng vurma və sabaha qədər döz xahiş edirəm.
-Əla! Siz romantika yaşayasız deyə mən əziyyət çəkəcəm. Amma rəfiqəmin xətrinə dözəcəm da.
Aydın Nilufərin bu sözlərinə gülüb masasında duran kiçik qırmızı qutunu əliylə sığallayıb:
-Bağışla da sənə bu əziyyəti çəkdirirəm, amma əmin ol bunu Yasəmən üçün edirəm. Nəysə, hələlik-deyib telefonu söndürdü. Qutunu əlinə alıb gülümsəyərək pıçıldadı: " sənə gülmək çox yaraşır gözəlim... Bütün bunları sən gül deyə edirəm mənim Yasəmənim..."
Səhər yeni evlilər mətbəxdə səhər yeməyi yeyirdilər. Birdən çalan qapının zənginə Aydın cəld yerindən qalxıb:
-Yasəmən mən açaram. Sən burda gözlə, yəni qal burda.-deyib cəld addımlarla qapıya tərəf getdi.
Yasəmən Aydının bu hərəkətlərindən biraz şübhələnsədə, hər şeyin bilinəcəyi vaxtı gözləməyi qərara aldı.
Aydın qapını açıb gözlədiyi kimi əlində dolu torbalar olan Nilufəri gördü. Əlindəki torbaları ondan alıb, az qala pıçıltıyla dedi:
-Mən bunları qoyum otağa, sən hələlik burda gözlə. Bax heç nə bildirmə ha Yasəmənə.
-Of Aydın, mən Jasminin gözlərinə baxa-baxa necə yalan deyim?
Aydın başını bezginliklə yelləyib, heç nə demədən torbaları yan otağa qoyub geldi:
-Onda heç nə demə Nilufər. Sadəcə Yasəməni 3 saatlıq burdan apar, bəsdi-deyib əliylə mətbəxi işarə edib-Gedək-dedi.
Yasəmən Aydınla Nilufərin içəri keçdiyini görüb gözlərini qıyıb şübhəylə onlara baxdı:
-Xoş gəlmisən Nilu.
-Salam