n olacaqsan. O Yasəmənə elə tutulmusanki, gərçəkləri görə bilmirsən. Eldar onu illərdir sevir, hər qadın yanında onu çox sevən birini istəyir. Bunları bir düşün.-deyib getdi.
Aydın halsızca kreslosuna oturdu. Leylanın dediklərinə inanmasa da, son sözlərindən təsirlənmişdi. Eldar həqiqətəndə çoxdandı Yasəməni sevirdi və bunu hamı bilirdi. Bəlkə də, Yasəmən onu bu qədər sevən birini yanında istərdi... Şübhə qəlbə düşən kiçik bir toxum olsada, sürətlə böyüyüb yaşadığı qəlbi parçalayır...

Yasəmənin telefonuna son 2 gündü gizli nömrədən zənglər, tanımadığı nömrələrdən mesajlar gəlirdi. Ən qəribəsi isə bu zəngləri nə vaxt açsa, zəng edən telefonu söndürürdü. Mesajlar isə sevgi mesajları idi.
"Sənin üçün çox darıxmışam Yasəmənim", "səni görmək istəyirəm sevgilim" və s. bu tipli qısa mesajları əvvəlcə Aydının göndərdiyini zənn etsədə Yasəmən, o yanında olanda da bu zəng və mesajların gəlməsindən bunların Aydından gəlmədiyini anladı.
Artıq Aydınında diqqətini bu
zənglər və mesajlar çəkmişdi. Amma aralarında hələ də küslük olduğundan zəng və mesajların kimdən gəldiyini soruşmurdu. Əvvəllər şən gülüş və şirin inadlaşmalar səsi eşidilən evdə indi sükutu təkcə o zəng və mesajların səsi pozurdu. Belə cansıxıcı 3 gün daha keçdi...
Axşam ikisidə sessizcə televizora baxırdılar. Birdən Yasəmənin telefonuna mesaj gəldi...yenə. Yasəmən mesajı açıb oxuduqdan sonra telefonu cibinə qoydu.
Aydın artıq marağını saxlaya bilməyib soruşdu:
-Nə idi o?
-Mesaj...
-Kimdən gəlib?
Yasəmən bu sualdan biraz çaşdı. Hər şeyi demək istədi, amma nədənsə bunun vacib olmadığını düşündü:
-Heç...sən tanımazsan...

Səhər Aydın evdən çıxıb Leylaya zəng vurdu:
-Alo...mənəm Aydın...sən hardasan?...aha oralardaki ***** kafesinə gəl, danışmalıyıq.

30 DƏQİQƏ SONRA:
Aydın kafedəki masada oturub qapıya baxaraq Leylanı gözləyirdi. Sonunda Leylanın içəri gördüyünü görüb, əlini yelləyərək onu diqqətini çəkərək yanına çağırdı.
Leyla yaxınlaşıb oturacağı çəkərək oturdu. Aydına gülümsəyərək baxıb