bunun yeri idi indi? 1, ya da 2 saat sonra deyə bilməzdi? Yox axı, gərək Yasəmən xanım hər şeyin əvəzini məndən çıxsın. İnadkar keçi, əminəm hər şeyi planlayıbmış. İndi mən öz sözlərimi necə udum axı? Eybi yox Yasəmən, indi qurtula bilərsən amma, bir gün mütləq əlimə keçəsən və əmin ol o gün heç də uzaqda deyil gözəlim"-deyə
düşünüb bədənini saran hisslərdən qurtulmağa çalışırdı Aydın. Sonunda güclə özünə gəlib dedi:
-Hmm... Yadında qalmasına sevindim. Mən hələ də sözümün üstündəyəm.
Yasəmən Aydının bu sözlərinə ürəyində gülüb : "Pah, sözünün üstündəymiş. Bu vəziyyətə baxanda heç də elə görünmür amma"-deyə düşünüb dedi:
-Aaa eləmi? Bəs burda nə işin var?
Aydın bu suala nə cavab verəcəyini bilmədən donub qaldı yenə. Danışdıqca batmaq vəziyyətində idi və bunu özüdə anlayırdı. Buna görə də ağlına ilk gələn ucuz bəhanədən istifadə etdi:
-Çünki...çünki mən səni sınayırdım.
-Məni sınayırdın? Niyəki?
-Hmm... Yaxşı sualdı.
-Bilirəm.
-Yəni...yəni sənin dözümünü sınayırdım.
-Demək belə. Bəs sınaqdan keçdim?
-Bravo, sınaqdan keçdin.
-Onda sınaq bitdiysə hələ də burda nə işin var?
-Mən gedirdim elə indi.
-Hı hı əminəm...
-Yenə kinayəylə danışırsan?.
Yasəmən əliylə yatağı işarə edərək:
-Aydın hələ də burdasan?- deyib gülümsədi.
Aydın artıq getməli olduğunu anlayıb:
-Hə, gedirəm indi-deyib yavaşca yataqdan endi. Bəlkə də Yasəmən onu dayandırar deyə ləng addımlarla gedirdi qapıya tərəf. Gözlədiyi, daha doğrusu ümid etdiyi kimi Yasəmənin səsi onu dayandırdı:
-Aydın...
Aydın ayaq saxlayıb üzündə gizlədə bilmədiyi sevinc təbəssümü ilə arxaya çevrilib:
-Haycan gözəlim-deyib Yasəmənə baxdı.
-Gecən xeyrə qalsın.
Aydın ikinci dəfə xəyal qırıqlığı yaşayıb, yumruğunu sıxaraq zorla gülümsəyib dedi:
-Sənin də...
-Yuxun da şirin olsun.
Aydın:"sənin bu elədiyindən sonra yata biləcəm güya."-deyə düşünüb dedi:
-Sənin də yuxun şirin olsun.
Yasəmən Aydının nələr keçirdiyini anlayaraq, gülməyini güclə saxlayıb əlini "get" mənasında yelləyərək dedi:
-Aha, təşəkkür.