. İndi gedə bilərsən.
Əsəbi və çaşqın vəziyyətdə özüdə bilmədən geri-geri addımlayarkən qapının tininə dəyib dayandı. Birdən ağlına gələn bic fikirlə gülümsəyib iti addımlarla Yasəmənə yaxınlaşıb əyilib dodağından öpdü. Dodaqlarını Yasəmənin dodağından ayırdığı an Yasəmənə
gülümsəyərək baxıb heç nə demədən otaqdan çıxıb getdi.
Yasəmən sevinclə iç çəkərək "axmaq"-deyə
pıçıldayaraq düşündü: "mənim "qız kimi" bəhanəmdən sonra eşitdiyim ən səfehcə bəhanədi-"sınaq"mış. Ha ha ha, əcəb oldu. O gecənin əvəzini hələ çox çıxacam cənab Aydın. Axırda görəcəyik kim-kimə yalvaracaq. Bu oğlanları heç anlamıram, bütün həyatları qadınlardan aslı olduğu halda bizlə mübahisə etməyə cəsarət edirlər. İndiyə kimi səbir edib, sakit dayandım amma artıq yetər. Bundan sonra mənim səni incitmək növbəmdi Aydınçik...". Bu kimi fikirlərlə yuxuya gedirdi Yasəmən...

Aydın isə öz otağında, qollarını başının arxasında çarpazlayıb yatağına uzanmışdı. Üzündə biraz əsəbi, biraz da istədiyini ala bilməmiş uşaq ifadəsi var idi. Artıq ikinci dəfə idiki Yasəmənin otağından öz otağına qovulurdu. Özünə etiraf etməsə də hiss edirdiki Yasəməndə onu çəkən nəsə var. Bu çəkim onların arasında buzdan dağ yaradan qürurunu yavaş-yavaş əridirdi. Bilirdiki bir gün mütləq Yasəmənə təslim olacaq, amma nədənsə bu fikir onu qorxutmaq əvəzinə sevindirirdi. Amma hələlik məcara dəvam edir...

Səhər Yasəmən
mətbəxə keçdikdə Aydının küskün üz ifadəsiylə çay içdiyini gördü. Ürəyində onun bu şirin halına gülsədə, üzdə tamamilə ciddi görünüb masaya yaxınlaşaraq dedi:
-Sabahın xeyir.
-Sənində...
-Axşam necə yatdın?
Aydın Yasəmənin bu sualına qarşılıq üzünə baxdıqda gizlətməyə çalışdığını sezdi. Kinayə ilə gülümsəyərək dedi:
-Mışıl-mışıl. Həyatımda heç belə rahat yatmamışdım.
Yasəmən "Hə, üzündən görünür."-düşünüb gülümsəyərək dedi:
-Buna sevindim. Mən də çox rahat yatmışam.
Aydın Yasəmənə biraz əsəbi baxışlarla baxıb üzünü çevirdi. Yasəmən isə Aydının bu halına için-için gülürdü.
Hər ikisi də sustuğu üçün