ə qarşısında dayandığını gördü:
-Sən...
Qız:
-Yalvarıram uşağımı mənə verin. Mən onsuz yaşaya bilmirəm-deyib əliylə üzünü tutub hönkürməyə başladı.

10 DƏQİQƏ SONRA:
Qız uşağı qucağında divanda oturaraq onu durmadan öpüb-qoxlayırdı. Yasəmən bu mənzərəni sakitcə kövrəlmiş halda seyr etsə də, Aydın olanları öyrənmək üçün soruşdu:
-Sən kimsən? " Cemile Memmedli Facebook/ Qadinlar Mekani Sehifesi" Bəlkə bizə nə olduğunu başa salasan.
Qız uşağını bərk-bərk qucaqlayıb, "yaxşı" mənasında başını yelləyib sözə başladı:
-Mənim adım Rənadı. Biz Aydınla 2 il bundan qabaq sevgili idik. Məni xatırlamamasına təəccüblənmirəm, sevgili olan da belə adımı düzgün bilmirdi. Mən Aydından ayrılandan sonra Elman adlı biriylə görüşməyə başladım. O narkaman idi, hamilə olduğumu bilən kimi atdı məni. Uşağı götüzdürmək istədim amma qıya bilmədim.
Valideynlərim uşağı öyrənəndən sonra rədd etdilər məni. Atam əziyyətlə böyüdüb rayondan Bakıya oxumaq üçün göndərdikləri qızın nə oyunlardan çıxdığını bildiyi an infarkt keçirdi. Nə ailəm, nə də qohumlarım mənə yiyə durdu. Əslində qınamıram onları, mənim günahım idi. Onsuzda instutdanda qovulmuşdum, restoranlarda, barlarda qab yuyub özümü saxlamağa çalışdım. Uşaq dünyaya gələndən sonra hər şey daha da çətinləşdi, körpə uşaqlı olduğum üçün iş də vermirdilər. Aylarca yarı ac, yarı tox yaşadım. 1 həftə əvvəl bir qız gəlib məni tapdı. Sən, uşaq haqqında suallar verdi. Bu uşağın səndən olmadığını desəm də əl çəkmədi. Məndən gəlib bu uşağın səndən olduğunu deməyimi, sizdən əl çəkməməyimi istədi. Əvvəlcə razı olmasamda, mənə 10min mamat pul təklif etdi. Çox pis vəziyyətdəydim, məcbur qalıb qəbul etdim. Amma bura gəldiyim an körpəmdən ayrılma fikri məni elə dəli etdiki, sadəcə uşağı sənə verib getməyə cəsarətim çatdı. Bütün gecə ağladım, övlad həsrətinə dözə bilmədim. Eybi yox, mən uşağımı saxlamaq üçün
küçələri süpürərəm amma körpəmi heç kəsə vermərəm. İndi icazə verin mən uşağımı da götürüm gedim, narahat etdiksə bağışlayın-deyib ayağa qalxıb