i bilirdim.
Nilufərin təəccübdən donub qaldığını görən Yasəmən gülümsəyərək dedi:
-Bəsdi Aydın, utandırma Nilunu. Amma bunu bizdən gizlədə biləcəyinizi necə düşündüz anlamıram.
Nilufər çevrilib təəccüblə Yasəmənə baxıb dedi:
-Jasmin sən də bilirsən?!
Yasəmən "hə" mənasında başını yellədi.
Aydın gülümsəyərək qızlara baxıb:
-Yaxşı, mən gedim. Amma yenə gələcəm, hər gün gələcəm. Mütləq bir gəlişimdə sənidə özümlə aparacam.-deyib qapıya tərəf gedirdiki birdən ayaq saxlayıb, ağlına gələn fikirlə cəld gəri dönüb ayıcığı qucağına alaraq:
-Mən hələ səni qucaqlayıb yata bilməzkən, o səninlə yata bilməz. Öz növbəsin gözləsin. Mən bunu da evimizə aparım, gözlərindən şorgözlük yağır, səni ona əmanət edə bilmərəm.-deyib ayıcıqla bərabər evdən çıxdı. Nilufərlə Yasəmən Aydının bu hərəkətinə təəccüblənib bir-birlərinə baxdılar və gülməyə başladılar...

Səhər Yasəmənlə Nilufər həyətdə söhbət edirdilərki, uzaqdan birinin onlara tərəf gəldiyini gördülər. Bu gələnin Eldar
olduğunu anladıqda Yasəmən qəzəb qarışıq təəccüblə Nilufərə baxdı.
Nilufər təəccüblə çiynini çəkib dedi:
-Jasmin Vallah bu dəfə mən heç nə etməmişəm. Bilmirəm niyə gəlib.
Artıq onların yanında olan Eldar bu sözləri eşidib Yasəmən baxaraq dedi:
-Yasəmən Nilufərin günahı yoxdu. Burdaki dostlarım sənin burda olduğunu mənə xəbər edib. Səninlə danışmaq istəyirəm.
Yasəmən qəzəblə ona baxıb, əsəbiliklə dedi:
-Mən səninlə danışmaq istəmirəm! Aydın səni görmədən get burdan!
Eldar Yasəmənə baxıb:
-Danışmalıyıq. O Aydından qorxmuram, həm onun sənə elədiklərin bilirəm. O əsla sənin qədrini bilməyəcək. Səni sevmir. Səni sevən mənəm-deyib gülümsədi.
Nilufər qəzəblə Eldara baxıb dedi:
-Eldar qürurun olsun! Yasəmən evlidir, əl çək ondan! Get burdan!
Eldar:
-Xahiş edirəm Nilufər sakitləş. Mən sadəcə Yasəmənə bir söz demək istəyirəm-deyib Yasəmənə baxaraq dəvam etdi:
-Mən səni çox sevirəm. Düzdü Leylaya kömək elədim, amma inan səni sevdiyim üçün etdim. O axmağın səni incitdiyini bilirəm və o həmişə səni