vurur, saçlarına məndən daha çox qulluq edir. Yəni...yəni mənim tipim deyil. Nəysə, Afət xala sizi çox yaxşı gördüm. Anamgil indi gələcək, bu dərmanların iyi mənə pis təsir elədi, mən çıxım. Özünüzə yaxşı baxın. Hələlik.
Bütün bu sözləri birnəfəsə deyib otaqdan çıxdı. Həyəcandan və utancdan qızarmış üzünü əlləriylə örtüb özünü toplamağa çalışdı. Beyni o qədər qarmaşıq düşüncələrlə dolu idiki açılan qapının səsini belə eşitmədi. Güclü bir əlin qolunu sıxdığını hiss edib, əllərini üzündən çəkib başını qaldırdıqda ona qəzəblə baxan Aydını gördü:
-Dəməli mən qız kimiyəm?
-Mən...mən elə demək istəmədim.
-Sən görəcəksən gözəlim!
Aydın bunu deyib Yasəmənin qolunu buraxıb, otağa qayıtdı. Bərk örtülən qapının səsinə diksinən Yasəmən, Aydının az qala bağıraraq dediyi bu sözləri eşitdi:"ana, nə bahasına olursa olsun o qızı mənə alırsan!". —Yasəmən öz sevimli ayısını qucaqlayaraq yatağında oturmuşdu. Bu on gündə o qədər stres yaşamışdıki demək olar ki, otağından çıxmırdı. Aydın dediyini eləmişdi yenə. Afət xala çoxdan məsələni Yasəmənin ata-anasına açmışdı. Valideynlər razı idilər amma, Yasəmənin inadla "yox!" deməsi hər şeyə manə olurdu. Valideynləri, qohumları, dostları, hər kəs onu qınayırdı. Həm özünə, həm atasının ad-sanına görə onu istəyənlər olmuşdu amma, illərdir dost olduqları ailənin oğlu hamının gözündə ideal "namizəd" idi. Yasəmən uzun illər dostluq edən iki ailəni düşmən etməmək üçün nə Aydının etdiklərini," Cemile Memmedli Facebook/ Qadinlar Mekani Sehifesi" nə də eşitdiklərini kiməsə deyə bilmirdi. Çarəsizcə Aydının bezib ondan əl çəkəcəyi vaxtı gözləyirdi. Bu kimi düşüncələrlə, nə edəcəyini bilmədən sadəcə hər şeyin tez bitməsi üçün ürəyində dua edirdi. Elə bu vaxt qapı döyüldü:
-Girin...
Qapı açılanda içəri Yasəmənin anası girdi:
-Necəsən qızım?
-Yaxşıyam ana, yenə nə olub?
-Qızım yenə Afət xalan gəlmişdi...
-Of, ana axı dedim...
-Qulaq as
qızım. Afət xalanı 20 ildən çoxduki tanıyırıq, əri rəhmətlik Cavid kişi də atanın çox yaxın dostu idi.