incidəcək. Çünki səni sevmir. Onun gözü həmişə başqalarınd olacaq. Amma mən səni əsla incitmərəm, səndən başqasına baxmaram. Boşan ondan! Bilirsən atam cərrahdı, səni mualicə üçün Türkiyəyə, Rusiyaya, İrana, lap Amerikaya apararıq. Sən yeriyəndən sonra da evlənərik. Söz verirəm bütün həyatım boyu səni xoşbəxt etmək üçün əlimdən gələni edəcəm. Təki sən razılaş. Bu dünyadaki heç kəsin sevə
bilməyəcəyi qədər çox sevirəm səni. Razısan?- deyib sual dolu gözlərlə Yasəmənə baxdı.
Nilufər də, Eldar da böyük həyacanla Yasəmənin cavabını gözləyirdilər...və hər gün olduğu kimi əlində gül Yasəməni görmək üçün gəlib onu həyətdə gördükdə bayaqdan onu gizlicə izləyən Aydın qəzəb, qısqanclıq və ümid qarışıq hisslərlə Yasəmənin cavabını gözləyirdi.Yasəmən vecsiz gözlərlə Eldara baxırdı. Onun dediyi sözləri anlamağa çalışırdı. Birdən Nilufərlə Eldarın təəccüblü baxışlarına məhəl qoymadan gülməyə başladı. Sonunda özünə gəlib, hələ də arada gülərək dedi:
-İndi güya sən məni sevirsən?
Eldar Yasəmənin bu reaksiyasından təəccüblənmiş halda kəkələyərək dedi:
-Hə..hə. Həm...həmdə çox sevirəm...
Yasəmən birdən ciddi üz ifadəsi alıb dedi:
-Bu sevgi deyil. Sevgi belə olmaz. Senin güya ki, məni sevdiyini hamı-mən, ailəm, sənin ailən, dostlarımız bilirdi. Bəs mənə niyə əvvəllər etiraf etmirdin? Çünki sevginin arxasında dura bilməzdin. İndi də "sən yeriyəndən sonra" deyirsən, yəni mənim yeriməyim sənə bu qədər vacibdi? Məncə sevgi sadəcə sevdiyinin nəfəsini yanında hiss edərək bir ömür yaşaya bilməkdir. Bir qüsuruma görə mənə olan "sevginin" arxasında dayanmadın əsla. Aydının məni əsla sevməyəcəyini deyirsən. O sevməsədə çəkinmədən mənimlə evləndi, sən güya sevərkən buna cəsarət etmədin. Onun gözünün həmişə başqalarında
olduğunu dedin, o biraz şorgözdə olsa əsla evli qadına göz dikməzdi sənin kimi. Əgər sənin sevgin budursa mən sənin kimi bir "sevən" yerinə, Aydın kimi "sevməyən"lə evlənməyimə sevinirəm.
Yasəmən bu sözləri deyib əsəbi halda üzünü yana çevirdi. Qucağına bir dəstə