ə qızılgül qoyulduğunu hiss edib, qabağa baxdıqda Aydının Eldarın yaxasından tutub güclü bir yumruq ilişdirdiyini gördü.
Aydın durmadan yumruqlayırdı Eldarı. Heç bir söz demədən sadəcə vururdu, əslində sözə ehtiyac yox idi, hər ikisi niyə dalaşdıqlarını bilirdi. Artıq heç bir müqavimət göstərə bilməyən Eldar, ağzı-burnu qan içində yerə yıxılmışdı. Bundan qorxan Nilufər Yasəmənə yaxınlaşıb dedi:
-Jasmin nəsə eləməliyik, öldürəcək onu.
Yasəmənidə qorxudurdu Aydının bu halı, lakin içinə dolan qəribə qürur hissiylə seyr edirdi onu. Nilufərin sözlərindən həqiqətən nəsə etməli olduğunu anlayıb bir anlıq düşündü. Ağlına gələn fikirlə gülümsəyərək Nilufərə baxıb göz vurub, sanki huşunu itirmiş kimi gözlərini yumub başını əydi.
Rəfiqəsinin planını başa düşən Nilufər gülümsəyib, süni təlaşla:
-Jasmin nə oldu sənə?!- qışqırıb onu yanına diz üstə çökdü.
Aydın Nilufərin qışqırığını eşidib, yerə yıxıb üzərinə çıxdığı Eldara sonuncu yumruğunu atıb, üzünü çevirib onlara tərəf baxdı. Yasəməni huşsuz halda görüb cəld ayağa qalxıb ona tərəf gəldi. Üzünü əllərinin arasına alıb qorxu qarışıq təlaşla:
-Yasəmən yaxşısan? Aç gözlərini-deyib onu ayıltmağa çalışırdı.
Nilufər Eldarın güclə ayağa qalxıb səndələyərək getdiyini görüb pıçıldadı:
-Getdi Jasmin.
Nilufərin bu sözündən sonra Yasəmənin gözlərini açdığını görüb nə baş verdiyini anlayan Aydın, Eldarın ardınca getmək üçün arxaya çevrilmək istəyirdiki, Yasəmən onun əlindən tutub uşaq məsumiyyəti ilə ona baxaraq dedi:
-Getmə...
Aydın Yasəmənin bu baxışlarına dözməyib, getmək istəsə də dayandı. Yasəmənin əlini tutan əlini sığallayıb pıçıldadı:
-Yaxşı... Amma birdə qarşıma çıxsa öldürəcəm onu.
Birdən bic-bic gülümsəyərək:
-Deməli mənimlə evləndiyinə sevinirsən?-deyib mənalı-mənalı baxdı
Yasəmənə.
Yasəmən bu sözdən biraz tutulub, əlini cəld çəkərək, uşaq şıltaqlığı ilə dodağını büzüb:
-Mən onu söz gəlişi dedim.-deyib gözünü süzdürdü.
Aydın gülümsəyib:
-Əlbətdə, əminəm elədir.
-Mən hər bir Azərbaycanlı qadını kimi