a nə çəkdirdiyin əziyyətlərdən sonra anladımki sevgim səni incitməz, amma içimdə qaldıqca məni öldürəcək. Sevdiyin insan sənin evində, sənin arvadın olaraq yaşayır və sən ona nə sevgini göstərə bilirsən, nə də toxuna bilirsən. Səni az qala itirəndə başa düşdüm axmaqlığımı. Axmaq kimi illərdir gizlədirdim səndən sevgimi. Səni çox sevirəm Yasəmən. Əgər sən məni qoyub getsən, mən səndəndə inadkaram, əl çəkməyəcəm səndən. Əmin ol hara getsən ardınca gələcəm......Əgər sən məni qoyub getsən, mən səndəndə inadkaram, əl çəkməyəcəm səndən. Əmin ol hara getsən ardınca gələcəm-deyib başını aşağı saldı.
-Heç kəs məndən inadkar ola bilməz.
Aydın təəccüblə başını qaldırdıqda Yasəmənin gülümsəyərək ona baxdığını görüb sevinc qarışıq təəccüblə dedi:
-Möcüzə...
Yasəmən ona ağrı versə də, azca gülüb dedi:
-Möcüzə deyil. Mən 2 saat bundan əvvəl ayılmışam. Həkim hər ehtimala qarşı məni burda saxlayır. Axşama kimi problem olmasa, sabah evə buraxılacam. Anamgil, Nilufər səni çox axtardılar. Güclə evə göndərə bilmişəm onlar.
Aydın telefonu cibindən çıxaranda söndüyünü gördü. Yandırdıqda gələn mesajlardan 27 zeng, 12 mesaj gəldiyini bildi. Telefonu cibinə qoyub sanki heç nə olmamış kimi davranıb dedi:
-Deməli 2 saat əvvəl ayılmısan. Buna sevindim.
Yasəmən gülməyini güclə saxlayıb:
-Hə. Oyandığımdan bəri olanları çox yaxşı xatırlıyıram həmdə- deyib gülümsəyərək Aydına mənalı-mənalı baxdı.
Aydın Yasəmənin nə demək istədiyini anlasa da, sanki heç nə başa düşməmiş kimi davranaraq dedi:
-O qədər də əmin olma. Başın bərk dəydiyi üçün heç olmayan şeylər görə, ya da eşidə bilərsən.
Yasəmən Aydının bu sözlərindən hirslənib:
-Hə ola bilər. Halımda pisdi, özümü bir 'öküz'lə toqquşmuş kimi hiss edirəm.-deyib əsəbiliklə gözünü süzdürüb üzünü çevirdi. Öz-özünə "axmaq, səfeh, inadkar keçi..."-deyə pıçıldayırdı ki, Aydının onu qucaqladığını hiss edib üzünü çevirdikdə çarpayının kənarında uzandığını gördü. İçində buna gülsə də, süni əsəbiliklə qaşlarını çatıb dedi:
-Dəli neynirsən? Həkim