m belkede daha çox ümidle seni gözleyerdim.Artiq qatili olduğun bu qelb sensiz döyünecek...Seni son nefesime kimi sevecem. Gözlerinden dodaqlarina axan yashlari eli ile silib bir daha bash dashini qucaqladi.Elleri ile etrafi temizleyib getirdiyi gülleri bash dashinin etrafina qoydu.Sonra Ruslanin shekili vurulmush dashi yeniden qucaqlayib bir anliq gözlerini qapadi...Kenardan onun göz yashlarini gördükce üreyimin ağrisini daha da hiss edirdim.Artiq men onu 1 hefte olardi ki,seyr edirdim.O her gün menim qebrimi ziyaret edir,bash dashimin etrafina güller qoyub menimle söhbet edirdi.Her defesinde onun qarshisina çixmaq isteyirdim.Amma qorxurdum ki,ona da zerer geler.Bugün yene hemisheki kimi qara donda çox cazibeli görsenirdi.Üzündeki hüzünü gizletmek üçün eyneye ehtiyac duymushdu.Canim Jalem çox ariqlamishdi.Yavashc a ona teref irelilemeye bashladim.Indi onu artiq daha aydin eshidirdim.Yene mene sitem edirdi.Görünür hele de qebul ede bilmemishdi.Birden var gücümü toplayib onun ağzindan ellerim ile yapishdim: -Shusss Menem Ruslan.Bilirem qorxdun.He ele bileceksen ruh falanam.Neyse burdan getmemiz lazimdi.Gel mashinla uzaqlashaq her sheyi basha salacam. Bir nefese her sheyi dedikden sonra hiss eledim ki ellerime yene onun göz yashlari toxunur.Bilmedim sevincdendir yoxsa qorxudandir.Onun ağzini tutaraq mashina otuzdurdum.Görünür hele de menden qorxurdu.Sükan arxasina eyleshib arxaya baxdim: -Çox deyishilmisen.Çox ariqlamisan.Sene bele yarashmir. O helede soyuqqanliliqla mene baxirdi.Aniden fikirleshdim ki,belke tanimir.Çünki o günden sonra çox deyismishdim.Gözleri mde linza,saçlarim bir az uzun,üzüm tüklenmish halda meni heç kes tanimirdi.Amma Jale o tanimaliydi.Sesimden esasda baxishlarimdan tanimali idi.Sonra yeniden ona baxdim: -Niye susursan?Deyirem sağam.Menem Ruslan. -Mashinin qapisini aç tez ol. -Ne?Niye?Ne olub sene? -Heyvan eshitmirsen mashinin qapisini aç! Men basha düshmürdüm ona ne olub.O hem aqlayir hemde gülürdü.Harasa getmek isteyirdi.Onun qolundan