dərslərə qarışacaq..ağlından texmini nələrin keçdiyini bilirəm...ama mən gözdüyəcəm səni itirmək isə heç istəmirəm...onsuzda hər yay gələcəysən səbr edək 1-1mizə dəstək olaq...
Nazlı nə deyəcəyini bilmirdi...əslində heç bu sözləri Ümiddən gözləmirdi...Nazlının düşüncəsinə görə sevdiyi qızı illərlə gözləyən oğlan çox nadir hallarda tapılar ələxsusda eyni ölkədə deyillərsə...ama Ümid...tam fərqli düşünürdü...
Nazlı: -İtirmək istəmədiyin normaldı mən də istəməzdim ama...Bir şeyi də unutmayaq ki sənin yaşın azdı...Elə yaş dövründəsən ki hər an fikirlerin dəyişə bilər...Daha çox bağlanmaq istəmirəm....Sonra sən dəyişsən əzab çəkən men olaram...tebii ki heç kim heç nədən sığortalanmayıb...
Ümid: -Nazlım...Səni sevirəm və hisslərimden tam əminəm...Özümə söz vermişdimki uniyə qəbul olana qədər sevməyəcəm ama qismət...Sevdim...həm də çox...Bizə şans verək...Bax gör hər şey yaxşı olacaq inşALLAH...
Bəli o gün iki sevən ürək qovuşmuş və həmin gün Nazlının ən xoşbəxt, unudulmaz günlərinden biri kimi yaddaşına yazılmışdı.
Günlər keçdikcə Ümid ve Nazlı bir-birlərini daha da yaxından tanımağa çalışırdılar ama bu yalnız məktəb açılanacan mümkün idi...Sentyabr ayında Ümid həm hazırlıqlara həm də məktəbə gedir, yorucu və çətin günləri elə o vaxtdan başlamışdi...İnternetə az-az gəlir, Nazlıya mesajlar yazıb gedirdi...Həftədə 1 dəfə isə 1 saatlıq telefonda danışa bilirdilər...
Nazlı ise kollecde müsahibəyə getmiş ve istədiyi mühasibat kursuna qebul edilməmişdi...Müsahibəni götürən müəllimə Mehdiyə Nazlının danışıq və anlayış cəhətdən çətinlik çəkdiyini, bunun üçün də ən yaxşısı dil kursuna yazılmasını demişdi...Bununüçün da Nazlı vaxt itirmədən həmin kursun müəliməsiylə danışaraq kiçik bir test edir və dərs günlərinin cədvəlini alır...Kurs həftədə 4 gün idi və Nazlı 1 il ərzinde ingilis dilini inkişaf etdirməyi qarşısına məqsəd qoymuşdu...
3 gün sonra.......
Bu gün Nazlının ilk dərs günü idi...Həyəcanlı olmaqla yanaşı həm də çox utanırdı...Düz 9 tamamda Nazlı artıq sinif