yatdım. Camal dediyi kimi sabahı gün yene gelib qapıda hal-ehvalımı xeber tutub getmişdi. İki günün axırında ise nisbeten özüme gelmişdim.
Üçüncü gün Camal qapıda meni sağlam gördükde nehayet qaşının düyünü açılmışdı.
-Bax bu başqa mesele.,- deyib meni başdan ayağa süzürdü. ,- Eger heqiqeten yaxşısansa seni bir saatlıq çöle çıxartmaq isteyirdim. Ancaq eynini qalın geyin.

Razılaşıb Camalla gezmek üçün çöle çıxdıq. Bir xeyli danışdıqdan sonra söhbet yene elçiliye gelmişdi. Men ise bu meseleden biraz çekinib elçiliyi uzatmaq fikrinde idim.
-Niye telesirsen başa düşmürem? Men yayda fikirleşirdim elçiliyi.
-5 ay tez ve ya gec senin üçün ne ferqi? Men uşaq deyilem seninle gizli-gizli görüşüm, qapınızın qabağında senin çöle çıxmağını pusum. Biz de daha rahat olaq.
-Seni buna men mecbur etmirem. Her şeyi özün edirsen. ,- nezerlerimi Camaldan çekib yola dikdim. Açıq-aşkar deye bilmediyim üçün dava-dalaş yolunu seçmişdim.
-Bu ne danışıqdır?! Men beyem dedim ki, sen mecbur edirsen?!
-Mene minnet edirsen! Sanki men demişem gel qapımızın qabağında dayan! ,- sözümü deyib hirsle ayağa qalxdım.
-Sesinin tonunu aşağı sal! ,- ayağa qalxıb düz qarşımda dayandı.
Heç ne demeyib arxamı dönüb eve getdim. Günahkar olduğum üçün daha da heç ne deye bilmemişdim. Eve geldikde hirsle çantamı yere atıb bir addım bele atmadan dehlizde yere çöküb gözlerim doldu.
İki gün Camaldan ses-soraq çıxmamışdı. Sonrakı gün ise dersden çıxdıqda onu yene qarşımda görüb mümkün qeder üzüme donuq ifade yerleşdirib asta addımlarla yolumu gedirdim. Yanımda addımlasa da heç birimiz danışmırdıq.
-Men.. Keçen gün özümü sene düzgün izah etmedim deyesen ,- sözleri aramla seçib deyirdi. ,- Bağışla.
Heç ne demeyib hemişeki tek başımı aşağı salmışdım. Ne deye bilerdim ki?.. Men durduq yere dava çıxardıram ancaq o üzr isteyir..

Camal eve gedene qeder könlümü alıb üzümü güldürmeyi bacarmışdı. Ancaq dediyinden dönmeyib elçiliyin vaxtını deyişmemişdi. İki gün daha qalıb yeniden qayıtdı. Men ise