gözleri dolmuşdu. Ancaq indi hönkür-hönkür ağlayacaq cesaret bizde yox idi deyesen.
-Ele düşünmeyin. Onun xatiresi her zaman bizimle olacaq. ,- özümü ele alıb dillendim. ,- O, balaca Zamanda yaşayacaq.. ,- bu sefer gülümseyib, heç özüm de bilmedim nece oldu, qalxıb Solmaz xalanı qucaqladım. Bu qucaqlaşma belke de bizim aramızdakı körpüleri bir defelik söküb yıxmışdı..
Belelikle, her şeyi yoluna qoyub, yeni evimize yeni ümidlerle köçdük. Anam bu xeberi eşitdikde defelerle menim üçün yeni cehizler göndermeyi teklif etse de atamın cehizleri yandırdığını gözümüm qabağına getirib heç cüre razılıq vermemişdim.

Bir neçe günlük yır-yığışdan sonra günorta İlahe ile oturub toydan, gelinlikden söhbet ederek çay içirdik ki, Solmaz xalanın Zaman qucağında telaşla bağçaya çıxmağına özümüzü itirib celd ayağa qalxdıq.
-İstiliyi var uşağın, Faxirə. ,- Solmaz xala tebiet etibarile temkinli biri olduğuna baxmayaraq Zamanla bağlı ne ise olduqda soyuqqanlılıq göstere bilmirdi.
-Mama, ele geldin ki, qorxduq. Uşaqdır, indi derman vererik keçer. ,- menden evvel davranan İlahe uşağı Solmaz xaladan alıb içeri keçdi.
-Narahat olmayın, Solmaz xala. Axşama kimi yaxşılaşar. ,- deyib men de İlahanın arxasınca eve keçdim.
Mensurenin bir yaşı olsa da hele indiye qeder istiliyinin çoxalması, günlerle halsız yatması ya da ağır xestelikler keçirtmemişdi. Qış aylarında bir neçe defe qripleyib, onunla da keçmişdi. İndi Zamanın od tutub yanan bedenini, dayanmadan ağlamasını, qaytarmasını görüb men de özümü itirmişdim. Yaxşı ki, İlahe daha celd davranıb derman getirib vermişdi. Axşama qeder Solmaz xala da bizimle birge gah Zamanı çimizdirib istiliyini salmağa çalışmış, gah da sirkeli su ile bedenini silmişdi ancaq istiliyi heç cüre düşmürdü. İndi ise mecbur oturub Camalın işden gelib xestexanaya aparmağını gözleyirdik. Axşama qeder tikan üstünde oturub gözleyirdik. Çaresizlikden üzümü tutub başımı aşağı salaraq ağlayırdım.
-Faxirə sen Allah ağlama. Ne ola biler ki? Qoy, Camal gelsin