e tort kesilende yaşanmışdı. Sevinc Mensureni nece öyretmişdi bilmirem, tortu kesdikde elindeki tortu Camalla menim üzüme nece yaxmışdısa, Camal evvel o qeder kişinin içinde düşdüyü veziyyete esebleşse de ardınca gülerek Mensureni öpüb qucaqlayıb bir daha tebrik etmişdi.
-Evvel günden bilirdim bu qız sene oxşayacaq. ,- üzünü sile-sile mene doğru eyilib pıçıldayaraq sözünü deyib hetta fürset tapıb qulağımın arxasına kiçik bir öpüş de qondurduqda yeniyetme kimi yanaqlarım qızarmışdı. Gelecekde neler olacağını bilmirdim, ancaq düşünürdüm ki, heyatımız artıq yoluna düşür..

Mensurenin yaş gününden bir ay sonra Zamanın bir illiyi idi. Camal yene menim arada ehval deyişkenliyimi tutub bununla bağlı olduğunu bildiyi üçün mümkün qeder başımı qatır, bu haqqda düşünmeye imkan vermirdi. Hemin gün çatdıqda hem Solmaz xala hem de Camal tekidle meni yene xalasıgile göndermeye çalışsalar da qeti şekilde yox deyib, özüm de burda olmaq istediyimi bildirmişdim. Seher erkenden axışıb gelen qonaqları, arabir yükselen ağlaşma sesini eşidib özümü itirmeye addım-addım yaxınlaşsam da içdiyim sakitleşdiricler hem de öz iradem buna imkan vermemişdi. Her kesin qarşısında güclü görünsem de axşamüstü mezarlığa gederken artıq hiss edirdim ki, özümü saxlaya bilmeyecem. Camal yol boyu elimi tutub, müxtelif mövzulardan söhbetler açsa da başımı şüşeye doğru dönderib bir il evvel bugün baş verenleri saniyesine qeder yeniden xatırlayırdım. Balamın göyeren dodaqları, qar kimi ağ üzü, bumbuz bedeni gözümün qarşısından getmirdi. Ağlayaraq İsti nefesimi ellerine, üzüne verib balamı bu soyuqdan xilas etmek cehdlerimi xatırladıqda ise özümden xebersiz gözümden yaş axırdı. Mezarlığa çatdıqda Camalın kömekliyi maşından enib ezber bildiyim yolu yalnız gedirdim. Ağlımda ise o qeder düşünceler vardı ki, az qala özümü bele unudurdum. Balamın mezarına çatıb, yanına yaxınlaşdıqda nefes almaqda çetinlik çekdiyimi hiss edirdim. Elimi sinemin üstüne qoyub bir neçe defe derinden nefes alıb özüme gelmeye