öskürürdüm. Xeste olanda insan kiminse onun qayğısına qalmağını ister. Ancaq o qeder tek idim ki, heç sağalmağa da çalışmırdım. Bu halımla da mecbur derse gedib gelirdim. Bir gün ders çıxışı Camalı qarşımda görüb bilmedim onun gelişine sevinim yoxsa meni bele "gözel" gördüyü üçün gizlenmeye yer axtarım. Gelib yanına yaxınlaşdıqda mendeki halsızlığı görüb
-Senin istiliyin var? ,- deyib elini alnıma apardı. İstiliyimin olduğunu görende ise Sakit, temkinli Camaldan eser-elamet qalmamışdı. ,-Hele bu halınla da derse gedib gelirsen! Sene daha sözüm yoxdur! Gel bura! ,- deyib qolumdan tutaraq aparmağa başladı.

Men ise onun bu qışqırtısından hem qorxurdum hem de az qala ağlayacaqdım. Menim burnumu çekdiyimi eşidib ayaq saxladı.
-Ağlama. Men qışqırmaq istemirdim. ,- deyib meni biraz özüne sıxdı.
Yoldan taksi saxlayıb evimin ünvanını deyib yola düşdük. Bir neçe deqiqe sonra eve çatdıqda o qeder halsız idim ki, heç qapını açmağa bele taqetim yox idi. Çantamdan açarı çıxarıb qapını açdıqdan sonra meni içeri salıb
-Keç uzan gelirem indi.,- deyib getdi.

Gedişinden on-on beş deqiqe keçmişdi ki, qapının taqqıltısını eşidib ayağa qalxıb açdıqda Camal elinde bir paket dermanla qarşımda dayanmışdı.
-Bunlar nedir bele?
-Derman. Hamısının üstünde yazılıb ne vaxt ne qeder içmelisen. ,- bayaqkına nisbeten sakit görünürdü.
-Çox sağol. Eziyyet oldu sene.,- bu dem Camalın qapıda dayandığını görüb bilmedim onu içeri devet edim yoxsa yox. Bir neçe deqiqelik sükutdan sonra nezaket xetrine
-Qapıda qaldın. Keç içeri.,- deyib biraz kenara çekildim.
-Yox. Düzgün çıxmaz. ,- biraz sakit dayandıqdan sonra davam etdi,- Sabaha qeder dermanları içirsen. Sabah yene gelecem. Seni sevirem.,-biraz yaxına gelerek alnımdan öpüb ağzımı açmağa bele imkan vermeden qapını örtüb getdi.
Menim halımı ise tesevvür etmek çetin deyildi. Ağzım açıq hele de qapıya baxırdım. Ele bil yere mismarlanmışdım. Üzümdeki esl axmaq tebessümü ile özüme gelib dermanları içerek yerime keçib geceye qeder yatdım.

<< 1 ... 21 22 [23] 24 25 ... 174 >>