olduğunu. Men de Camalı sevmeye başladıqda eynile onun kimi havalarda idim. İlaha bu iller erzinde mene doğma bacı kimi olmuşdu. Onun xoşbext olduğunu görüb men de derd-serimi geride qoyub onunla birlikte sevinirdim. İlahenin nişanından sonra biz de yeni evimize köçmeye hazırlaşırdıq. Bilmirdim yeni evimizde başımıza neler gelecek, neler olacaq ancaq yeniden cüceren ümidlerle bu eve gelmişdim.Camal yeni eve köçmek üçün o qeder hevesli idi ki, on günün içinde bütün eşyalar artıq eve daşınmış, her şey öz yerine qoyulmuşdu. Solmaz xanım evvelce öz evinde yaşamaq istese de ne men, ne de Camal buna imkan vermemişdik. En axırıncı danışığımızda ise Solmaz xala meni kövreltmişdi..
Mensure ile Zamanın paltarlarını çantalara yığarken Solmaz xalanın pencerenin qarşısında fikire getdiyini görüb utansam da yanına yaxınlaşıb stulu çekib oturdum. Onunla indiyedek aramızda çox da isti münasibet olmasa bele indiki halı menim de ehvalımı korlamış, narahat olmuşdum.
-Solmaz xala ne ise olub? ,- biraz fikirleşdikden sonra axır ki, dillendim.
Geriye dönüb mene baxdıqda görünür sualımdan çaşmışdı amma mene baxıb
-Yox heç ne yoxdur. ,- deyerek yeniden üzünü dönderdi.
-Niye yeni eve köçmek istemirsiniz ki? Sizi ne ise narahat edirse düzeldek, yoluna qoyaq. ,- menim dilim bugün susmaq niyyetinde deyildi.
Bu defe Solmaz xala emelli çaşmışdı ki, keçib yanımdakı stula oturub diqqetle mene baxırdı.
-Men bilmirdim menimle bir evde qalmağa bu qeder heveslisen. ,- gülümseyirdi ancaq bu sözü mene xoş tesir bağışlamamışdı. Aramızda neler yaşansa da o, Camalın anası idi.
Ne cavab vereceyimi bilmediyim üçün sadece susub başımı aşağı salmışdım.
-Men bu eve gelin köçmüşem. On il Zamanla bu evde yaşamışam. ,- her zaman zehmli gördüyüm Solmaz xalanın gözlerinde bu defe qeher, ağrı görürdüm ,- Camalla İlahe de bu evde doğulub. İndi bu evden çıxıb getmek mene o qeder asan deyil. Ele bilirem Zamanı tek qoyub gedecem.. ,- ikimizin de gözleri dolmuşdu. Ancaq indi hönkür-hönkür ağlayacaq cesaret

<< 1 ... 81 82 [83] 84 85 ... 174 >>