vaxt vazkeçmeyecekdim. Yene otağımda tek oturub geleceyimi düşünerken anamın içeri gelişini bele eşitmemişdim. -qızım. Firuze? Ay Firuze?,- deye defelerle sesledikden sonra nehayet xeyallarımdan ayıldım. -beli ana. - yene uçmusan ay qızım,- deyib gülmeye başladı. -ana yox sadece universiteti fikirleşirem. Heyecanlanıram. -heyecanlanma. Her şey çox gözel olacaq. Menim ağıllı qızımsan sen. Ancaq mene qulaq as sene deyeceklerim var. Doğrusu anamın bir anda ciddileşen üzü meni maraqlandırdı: -buyur ana. De. -bax qızım bura böyük şeherdi. Delisi var, içkilisi var, ağılsızı var. Çox ehtiyatlı ol. Bizim rayonda hamı bir-birini tanıyır ancaq bura ele deyil. -ay ana ele ciddileşdin ki, ele bildim nese olub,-deyib gülümsündüm -narahat olma ehtiyatlı olacam' Universitetin başlamasına sayılı günler qalmışdı. Vaxt azaldıqca heyecanım artırdı. İlk defe bele bir mühitde olacaqdım. Leyla ile danışıqda meni sakitleşdirirdi. Neler olacağını ise zaman gösterecekdi...
Eziz oxucular bildiyiniz kimi ilk hekayemdi. Bilmirem ne derecede bacardım yazmağı ancaq ümid edirem beyenersiniz) qeyd edildiyi kimi realdı ve mümkün qeder reallığa toxunmadan yazmağa çalışacam. Nigar sene de çox teşekkür edirem gözel qebul edib paylaşdığın üçün)
Çox sağol gözəl məndə sənə öz təşəkkürümü bildirirəm
Bölüm 2.
Gece o qeder xeyallar içinde düşünüb qalmışdım ki, ne vaxt yatdığımı xatırlamıram. Tek yadıma gelen seher anamın qışqırıq sesleridi:
-Firuze! Besdir daha oyan! Gecikecen ilk günden.
-ay ana ne ilk gün?
-of menim ağılsız qızım. Universitetin ilk günü.
Universitet sözünden sonrasını eşitmedim. Bir saniyenin içinde nece ayağa qalxdımsa hetta bir an başım fırlandı. Celd şekilde hamam otağına gederek el-üzümü yuyub yeniden otağa gelerek paltar seçmeye başladım. Artıq hazır idim. Tam olaraq tanımadığım üçün Ferid aparacaqdı meni.
- Firuze biraz celd ol. Gecikirik. Hele men işe gedecem!
- geldim geldim- deyerek mesum pişik kimi üzüne baxdım ki, esebleşmesin.
Nehayet yola çıxdıq. Biraz yol