düşünerek keçirdim. Ferid meni derse aparıb getdikden biraz sonra gizlince universitetden çöle çıxdım. Rüstem yolun diger terefinde meni gözleyirdi. Celd yanıma gelib elimi tutmaq istese de onun arzusunu üreyince qoyub qezeble elini elimden çekdim.
-Niye mene yalan danışdın?! Kim bilir daha ne yalanlar demisen mene!
-Ne danışırsan? Ne yalan?- çaşqınlıqla üzüme baxırdı.
-Hebsxanada olduğunu mene niye demiyibsen?!-dedikde heyretden gözlerinin bebekleri böyüdü.
-sen sen hardan bilirsen?
-Sen sualıma cavab ver.
-Yaxşı danışacam sene her şeyi. Ancaq burda olmaz.
Biraz aralıda kiçik bir park vardı. Skamyalardan birine eyleşerek ellerimi qoynumda çarpazlaşdırdım. O da hiss etmişdi artıq sebrsizlendiyimi ve heç vaxt itirmeden danışmağa başladı:
-Bir gün mağazada olanda içkili bir müşteri geldi. Kassada oturan işçi ile söz güleşdirmeye başladı. Uzaqdan izlesem de artıq sebrim çatmırdı. Yaxınlaşıb ne olduğunu aydınlaşdırmaq istesem de içkili oğlan meni iteleyib yere yıxdı. Ayağa qalxdıqda dalaşmağa başladıq ve cibimdeki bıçaqla onu bıçaqladım. Bu qeder. Ona heç ne olmadı sadece bir neçe ay hebsxanada qalası oldum.
Gözlerimi bereldib Rüsteme qulaq asırdım. Ne deyeceyimi ise doğrusu bilmirdim.
-Sakitce danışıb çöle çıxara bilerdin onu. İndi Ferid senin o hereketini başıma vurmazdı.
-Firuze men hedsiz sebrsiz insanam. Üstelik çox esebiyem. Yeni bu olanlar menden asılı olmadan baş verdi.
-Esebisen müalice olun. Hem sende bıçaq ne gezir?
-Qorunmaq üçün.
Daha heç ne demeden parkda oynayan uşaqları seyr etmeye başladım. O da veziyyetin ne yerde olduğunu başa düşmüşdü ki, artıq sual verib cavab gözlemeden menimle eyni istiqamete baxsa da ağlından tamam başqa şeyler keçdiyine emin idim. Özü de anlamışdı ona qarşı olan inam simlerinden biri qırılmışdı. Uzun sessizliyi her ne cavab verse de onu haqlı çıxardıb meni inandırmayacaq sualım pozdu:
-Niye mene demedin bes?-gözlerim hele de istiqametini deyişmemişdi.
-Menim üçün kiçik bir mesele idi. Deyib qanqaraçılıq

<< 1 ... 21 22 [23] 24 25 ... 124 >>