Ümid: -Balacam düş aşagı hədiyyəmi verim evə qoy gəl...
Ümid Nazlıya tam onun zövqüncə olan tünd yaşıl rəngli kabluk almışdı. Nazlı hədiyyəni evə qoyub, təşəkkür edərək metroya doğru yollanırlar...
Nazlı: -Metroparka gedək? Köynək almaq isdirəm sənə.
Ümid: -Eee neynirsən ee balacam istəmirəm.
Nazlı dodaqlarını büzərək: -Küsüm? Mən sevgilimə öz zövqümcə köynek almaq isdirəm ki, hər geyindikcə məni xatırlasın. Yeni köynək köhnələnə qədər)))
Ümid: -Bir şərtlə. Mən də sənə aldığım ayaqqabının rənginə uyğun kofta alacam. Yoxsa qəbul etmirəm.
Nazlı: -Off yaxşı...Pis....
Metropark...!
İlk gördükləri mağazaya girərək Nazlı gözucu kişi paltarlarına nəzər salıb:
Nazlı: -Burda heç nə yoxdr gedək.
Ümid: -Dayan da bir nəolub?. Gəl koftalara da bax. Ümid çəhrayı rəng koftanı göstərərək: -Balacam necədi bu?
Nazlı: -Nc bəyənmədim.
Ümid ‘’Bəs bu?’’ deyib boz rəngli, şəkilli koftanı göstərdi.
Nazlı: -Baxım. Nc bahadı.
Ümid: -Elə də baha deyil 35 manat idi 25 manat olub. Həm bir dəfə alıram da axırıncı günümüzdür get geyin baxım.
Nazıi dodaqlarını büzərək: -Yaxşı.
Ümid koftanı Nazlıya uzatdıqdan sonra yaşıl futbolkanı da verərək: -Al bunu da yoxla.
Nazlı: -He bax bu yaşıl pis deyil.
Nazlı hər iki koftanı geyindiyində, daha çox yaşılı bəyənsə də Ümid yaşıl koftanın dar olduğunu deyərək boz rəngli koftanı almaq istədi və satıcıya yaxınlaşaraq koftanı uzatdı. Nazlı nə qədər koftanın boş, olduğunu və elə də bəyənmədiyini pıçıldasa da, Ümid, Nazlının qiymətə görə bunu dediyini düşünmüş, almışdı.
Satıcı: -35 manat zəhmət olmasa.
Nazlı təəccüblə: -Endirimdə idi axı. 35 manat niyə?
Bu an belə Ümid Nazlıya gözlərini bərəldərək işarə edirdi.
Satıcı: -Bir sehvlik olmalıdı xanım endirimdə deyil və hələ də qiymət 35 manatdır.
Ümid pulu uzadaraq koftanı alır.
Nazlı ürəyində: -Bir bu əskik idi. Indi həqiqətən də pula görə isdəmirəm bu koftanı!! Bu nədi ee o pula dəysə barı. Bilirəm axı geyinən deyiləm qalacaq bir kənarda off uşağın pulu gedir. Inadcıdı da nəolacaq?!
Artıq